ਇਹ ਕਥਾ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਸ ਦਸ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਧਕ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਅਤੇ ਨਿਡਰਤਾ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਤਰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੋਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ, ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ, ਗਾਯਤਰੀ ਨੂੰ ਛੰਦ ਅਤੇ ਮਨੂ ਨੂੰ ਇਸ ਮੰਤਰ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਛੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸਾਧਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗੋਪਾਲਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਮ ਪਾਸੇ ਦਿਵ੍ਯ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਭਾਗ ਦੀ ਹਵਨ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਪਦਾਰਥ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਕਮਲ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ-ਸਮਾਨ ਮੁਖ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਾਕ-ਚਾਤੁਰਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ-ਅੱਖਰ ਨੂੰ 'ਮਾ' ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਫਿਰ 'ਪਾ' ਨੂੰ 'ਗਾ' ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਵਿੱਚ ਨਾਸਿਕਾ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਜਨਸ਼ੀਲ ਅੱਖਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਸਵਰ ਨਾਲ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਵੀ ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ, ਗਾਯਤਰੀ ਛੰਦ ਅਤੇ ਗਾਯਤਰੀ ਹੀ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਗਭਵ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ। ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੱਖਰ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਗੰਦੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗਾਯਤਰੀ ਦੇ ਗੀਤ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗ, ਕੋਮਲ ਚਿਹਰਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਾਰੀ ਰੂਪ ਦੀ ਲੀਲਾ ਵਿੱਚ ਰਮਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵੀਸ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਅਜਾਣੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵੀ ਗੰਗਾ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਉਸੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸਰਵਗਿਆਤਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇੱਥੇ ਬੈਠੋ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਮਾਰਾ ਵੀ। ਤੈਂਤੀਸ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਰਚ ਕੇ, ਫਿਰ ਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਰੀ, ਜੋ ਚਾਰੋ ਵੱਲੋਂ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਵਟਵ੍ਰਿਖਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਦਾਂ, ਸੈਂਕੜੇ ਚੋਟੀਆਂ, ਚਾਰ ਤਰੀਕਿਆਂ, ਤਰਕ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ, ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਅਮਰਾਵਤੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਟਿੱਪਣੀ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਚੱਜੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਾਂਸਲੀ ਧੁਨੀ ਬ੍ਰਹਮਨਾਦ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਕਾਂਤੀ ਲਾਲिमा ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਵੇ। ਮੰਤਰ-ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਅਠਾਰਾਂ ਸਪੋਕ ਵਾਲੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅਠਾਰਾਂ ਸਪੋਕ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਆਨੰਦ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਨੰਦਨੰਦਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਆਮ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦੇ ਲਈ ਵੀ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਸਪੋਕ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ, ਬੱਤੀ-ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਨੰਦਨੰਦਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਪਾਉਣ ਲਈ ਹੈ। ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਰਤਨ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਅਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਰੱਖੋ। ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰ ਜਪੋ, ਅਤੇ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਖੀਰ ਨਾਲ ਅਰਪਿਤ ਕਰੋ। 'ਓਮ', ਦੇਵੀ ਕਮਲਾ, ਮਾਇਆ, ਅਤੇ 'ਭਗਵਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਆਦਿ ਅੱਖਰ ਅਗਲੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੰਤਰ ਉੱਨੀ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਚਾਰਿਆ। ਇਹ ਮੰਤਰ ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਲਈ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਲਾਂ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਅੱਗ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ। ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰੀ, ਜੋ ਵਿਭਿੰਨ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸੁੱਚਾ ਪੀਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਲਾਠੀ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਗਲੇ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰ ਜਪੋ ਅਤੇ ਲਾਲ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹਵਨ ਕਰੋ। ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਖੇਡ ਰਹੀ ਲਾਠੀ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵਿਅਸਤ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਵੀ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।