ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮਨੂਆਂ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਹੀ ਮਾਰਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਜੋ ਗੋਵਿੰਦ ਨਾਮ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਕਿਰੀਟਾ ਮਨੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਆਵਰਣ ਵਾਲੀ ਵਿਧੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵੀਹ ਅਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਤੀਜੇ ਅੰਗ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਏਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਂਸਲੀ ਫੜ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਘੀ ਮਿਲਿਆ ਖੀਰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਗੋਵਿੰਦ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ ਸੁੰਦਰੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ। ਬੀਜਾਂ ਅਤੇ ਜੋੜੇ ਚੰਦ੍ਰ ਲਕੜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਛੇ ਅੰਗ ਤਿਆਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦਸ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਅਭੈ ਦੈਨ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਗ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਇਕ ਲੱਖ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਧਨ-ਧਾਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਛੰਦ ਗਾਇਆਤਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਮਨੂ ਹਨ। ਛੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਬੀਜ ਨਾਲ ਛੇ ਅੰਗ ਬਣਾਉਣੇ ਹਨ। ਗੋਪਾਲ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਾਮ ਪਾਸੇ ਦਿਵ੍ਯ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਪਦਾਰਥ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਕਮਲ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਮਲ-ਸਮਾਨ ਮੁਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਵਾਕ-ਚਾਤੁਰਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ' ਅੱਖਰ ਨੂੰ 'ਮਾ' ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਅਤੇ 'ਪ' ਨੂੰ 'ਗ' ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਜਾਣੇ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਨਾਸਿਕ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਜਨਾਤਮਕ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਸਵਰ ਨਾਲ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਵੀ ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ, ਛੰਦ ਗਾਇਆਤਰੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਗਾਇਆਤਰੀ ਹੀ ਹਨ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਗਭਵ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਉਪਰ ਵੱਲ ਗੁੰਥੀ ਹੋਈ, ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗਾਇਆਤਰੀ ਦੇ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਲਪਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗ ਦਾ, ਕੋਮਲ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਗਤਪਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਜੋ ਨਾਰੀ-ਰੂਪ ਲੀਲਾ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਵੀਹ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਵੇਂ, ਅਣਦੇਖੀਆਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵੀ ਉਸ ਸਾਧਕ ਲਈ ਗੰਗਾ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਸਰਵਜ੍ਯ, ਸਤੁਤੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇੱਥੇ ਬੈਠ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਮਾਰਾ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੈਤੀਸ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਬਣਾਕੇ, ਫਿਰ ਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰੀ, ਜੋ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਕਾਮਧੇਨੁ ਰੂਪ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਚਾਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ, ਤਰਕ, ਪੁਰਾਣੇ, ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਅਮਰਾਵਤੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਾਂ ਹੱਥ ਟੀਕਾ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਸਾਫ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਂਸਲੀ ਧੁਨੀ ਬ੍ਰਹਮਨਾਦ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਂਤੀ ਲਾਲੀਮਾਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਣ। ਮੰਤ੍ਰ-ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਅਠਾਰਾਂ ਤੀਲੀਆਂ ਵਾਲੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਠਾਰਾਂ ਤੀਲੀਆਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਤੁਰੰਤ ਆਨੰਦ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਵੇ। ਨੰਦਨੰਦਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਆਮ ਅੰਗ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਲਈ ਵੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਤੀਲੀਆਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਬੱਤੀ-ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੰਦਨੰਦਨ ਹਨ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਹੈ। ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਰਤਨ ਦੀ ਪਿਆਲੀ ਅਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਾਤ੍ਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗੋਵਿੰਦ ਜੀ ਨੇ ਸਵੈਮ ਵਚਨ ਕੀਤਾ।