ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸਾਧਕਾਂ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗੁਪਤ ਰਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨੀਮ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਹੁਮਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਅੱਖ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸ਼ਟ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ, ਪੀਪਲ, ਰੂਈ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਿਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ। ਪਰ, ਹੱਤਿਆ ਕਰਨਾ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਜਬੂਰੀ ਵਿੱਚ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਹ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹੁਮਾਂ ਕਰੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਹੈ—ਜੋ ਪਾਰਿਜਾਤਾ ਦੇ ਹਰਨਹਾਰ ਹਨ—ਉਹ ਮਨਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪੇ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਮਝਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮੂਦਰਾ ਬਣਾਕੇ, ਰਥ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਮਨਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪਾਵਾਸਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੱਖ ਹੁਮਾਂ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਰੂਪ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ—ਉਹ ਪੂਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੱਸ ਮਿਲੀਅਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਅਤੇ ਪੈਰ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ, ਮਨਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪੋ ਤਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਦਿਨ ਦੇ ਬੀਚਕਾਰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, 108 ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੈਸਮਿਨ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਗੋਪਾਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਹੁਮਾਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੀ ਭਸਮ ਮੱਥੇ ਤੇ ਸਿਰ ਤੇ ਲਗਾਈ ਜਾਵੇ। ਪਾਨ, ਫੁੱਲ, ਵਸਤ੍ਰ, ਕਾਜਲ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਵੀ ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਪਾਮਾਰਗ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਹੁਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਰਸਵਤੀ ਇਕ ਵਕਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਕੇ, ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲੋਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦਸ਼ਾਰਣਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮਨੂਆਂ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਤਾਕਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਗੋਵਿੰਦ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਕਿਰੀਟਾ ਮਨੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਾਵਲਿਆ ਹੋਇਆ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵੀਹ ਅਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤੀਜੇ ਚਰਨ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚਿੱਤ ਇਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ ਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਂਸਲੀ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਘੀ ਮਿਲੇ ਖੀਰ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਗੋਵਿੰਦ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਸੁੰਦਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬੀਜ ਅਤੇ ਜੋੜੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਛੇ ਅੰਗ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ, ਵਧੇਰੇ ਬੋਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਮਨਤਰ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਅੱਖਰੀ ਮਨਤਰ, ਅਮਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਵਰਦਾਨ ਅਤੇ ਅਭੈ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪੋ, ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਨਾਲ। ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਛੰਦ ਗਾਇਤਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਮਨੂ ਹਨ। ਛੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਬੀਜ ਨਾਲ ਛੇ ਅੰਗ ਪੂਰੇ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਗੋਪਾਲ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਹੜਾ ਦਿਵ੍ਯ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਪਦਾਰਥ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ ਪੂਜ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਕਰੇ—ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਸਾਧਕਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਮਨੋਰਥ, ਤਾਕਤ, ਅਤੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਪਰਮ ਧਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।