ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਆਪਣੀ ਅਤੁਟ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਹਰਿ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਅਗਨਿ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜਾਦੂ-ਟੋਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕ੍ਰੋਧੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਜਾਦੂਗਰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੌਮਲ, ਕਮਲ-ਸਮਾਨ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਕੰਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਭਾਰੀ ਪਾਪਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਉਹੀ ਪਲ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਉਹ ਗੋ-ਮਯ ਦੇ ਗੋਲੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਗਰੁੜਾ ਨੂੰ ਅਗਨਿ-ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਉਡਦੇ ਹੋਏ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਨ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਕਰਕੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਾਛਾ-ਵ੍ਰਿੱਖ ਦੇ ਫਲ ਚੁਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਬੱਝਾ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਾਂਸਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਵਾਂਗ ਸੋਫੇ 'ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਵੈਰੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਅਰਕ ਜਾਂ ਵ੍ਰਿੱਖਾ ਦੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਡੰਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਨੀਮ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਅਨੁਲਿਪਤ ਅਰਪਣਾਂ ਅਤੇ 'ਆਇ' ਤੋਂ ਉਪਜੀਆਂ ਅਰਪਣਾਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਇਸ਼ਟਾ, ਪੀਪਲ, ਰੂਈ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਤਿਆ ਕਰਨਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਜੇ ਕਰਨੀ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਅਰਪਣ ਕਰਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਪਾਰਿਜਾਤਾ ਦਾ ਹਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠੇ, ਵਿਆਖਿਆ mudra ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦਾ ਹੈ। ਪਾਵਾਸਾ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ-ਰੂਪ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਅਤੇ ਪੈਰ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹਨ, ਹੇ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਮਨ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਦਾ ਹੈ। ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, 108 ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚੰਬੇ ਦੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਗੋਪ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਨੀਲਾ ਕਮਲ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਕੇ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਦਿਨ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸੁਆਹ ਨੂੰ ਮੱਥੇ ਅਤੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਨ, ਫੁੱਲ, ਵਸਤ੍ਰ, ਕਾਜਲ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਵੀ, ਇਹ ਸਭ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਪਾਮਾਰਗ ਦੀਆਂ ਡੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਟ-ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਰਸਵਤੀ ਵਕਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਖਰਕਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਲਕੜੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦਸ਼ਾਰਨਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮਨੁਆਂ ਨੇ ਮਾਰਾ ਦੀ ਨਵੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਗੋਵਿੰਦਾ ਨਾਮ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਕਿਰਿਤਾ ਮਨੁ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਸਰਵ-ਸੰਪੂਰਨ ਵਿਧੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵੀਹ ਅਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ, ਉਪਾਸਨਾ ਆਦਿ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤੀਜੇ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਕੇਂਦਰਤ ਮਨ ਨਾਲ ਹਰਿ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਂਸਲੀ ਫੜੇ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ-ਦਸਵਾਂ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ, ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਅਰਪਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਗੋਵਿੰਦਾ, ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਸੁੰਦਰੀ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬੀਜ, ਜੋੜੇ ਚੰਦ੍ਰ-ਚਿੰਨ੍ਹ, ਨਾਲ ਛੇ ਅੰਗ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਬੋਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।