ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਉਹ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨੂੰ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬੁਖਾਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇਸ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਬੁਖਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਬੁਖਾਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਪਰੋਕਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਨੂੰ ਵੀ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੰਸ਼ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਲੱਕੜ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਵੇਰੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪ ਕਰਕੇ, ਛੇ ਦਿਨ ਲਈ ਇਸ ਜਲ ਨਾਲ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵਟ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੰਝ, ਬਾਂਝ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਉੱਤੇ ਤੰਤਰ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਕ੍ਰੋਧੀ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕੰਨ ਉੱਤੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਹੱਥ ਰੱਖੇ, ਤਾਂ ਭਾਰੀ ਪਾਪੀ ਵੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਗੋਬਰ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਰਵਾਇਤੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਗਰੁੜ ਦੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਵਰਖਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਮਨ ਇੱਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਬਛੜੇ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਅਤੇ ਬੈਲ ਪੀੜ ਦੇ ਫਲ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੰਸ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਵਜੋਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਸੋਫੇ ਉੱਤੇ ਲੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉੱਗੇ ਅਰਕ ਜਾਂ ਹੋਰ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਨੀਮ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਹੁਤੀਆਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇਣ ਜੋ ਅੱਖ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹਨ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਇਸ਼ਟਾ, ਪੀਪਲ, ਰੂਈ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਮਾਰਨਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਪਾਰਿਜਾਤਾ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਰਥ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਾਵਾਸ਼ਾ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਲੱਖ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਪੈਰ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਜੋਤਿ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ, ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰੱਖਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੌ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚੰਬੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਗੋਪਾਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੱਤ ਦਿਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੀ ਭਸਮ ਮੱਥੇ ਤੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਾਨ, ਫੁੱਲ, ਕਪੜੇ, ਕਾਜਲ ਤੇ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਚੜ੍ਹਾਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਪਾਮਾਰਗ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵੈषਣਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਰਸਵਤੀ, ਵਕਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਨੁੱਖ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।