ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਅਤੇ ਨਰਮ ਦੇਹ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਅੰਗ ਵਿਚ ਸੁੰਦਰ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਦੇ ਕੇਂਦਰ 'ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਤਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਰੁਕਮੀਣੀ ਅਤੇ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਉਸਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਾਗਨਜਿਤੀ ਅਤੇ ਸੁਨੰਦਾ, ਦੋ ਪਾਤਰ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਨਦੀ ਵਿਚੋਂ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਪਾਤਰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਬਾਹਰ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਆਰੀਆਂ, ਕੁੱਲ ਸੌਲ੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ, ਉਸਦੇ ਚਾਹੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੇ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਅੱਠ ਖਜ਼ਾਨੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੰਜ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਉਸਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸੁਗੰਧਤ ਲੇਪ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ 'ਤੇ ਸੱਤਾਰਾਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਮੰਡਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਛੇ ਸੰਧੀਆਂ, ਛੇ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਤੰਤੂਆਂ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਕਰਕੇ ਅੱਖਰ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਛੇ ਦਾਣੇ ਲਿਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਾਹਰਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਚਿੱਤਰ ਚੌਕੋਣਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਅੱਠ ਵਜਰਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਜੋ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਅਸੀਂ ਜਾਣੀਏ, ਅਸੀਂ ਧਿਆਨ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਅਨੰਗ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ," ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਿਲ ਕਾਮ ਦੇ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। "ਜਲ ਜਲ ਜਲੋ," ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਾਲੀ-ਅਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮਦਨ-ਮੰਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀਟ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਰੂਪ ਨੂੰ ਮੂਲ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਸੀਟ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਗਹਣਿਆਂ ਤੱਕ, ਫਿਰ ਇੰਸਥਾਪਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੀਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ, ਕਮਲ, ਮਾਲਾ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਅਤੇ ਕੌਸਤੁਭ—ਇਹ ਛੇ ਕੋਣਾਂ 'ਤੇ, ਛੇ ਅੰਗ; ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ 'ਤੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਸਾਧਕ ਅੱਠ ਰਾਣੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਇੰਦਰਨੀਲ, ਮੁਕੁੰਦ, ਕਰਾਲਾ, ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਕੱਛਪਾ, ਬਾਹਰਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ, ਦਿਸ਼ਾ-ਪਾਲਕ ਅਤੇ ਵਜਰ ਆਦਿ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਧ, ਦਹੀਂ, ਚੀਨੀ ਅਤੇ ਘੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਰਾਹੀਂ, ਇਹ ਰੀਤ ਵੀਹ ਫੀਸਾਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਜਾਪ, ਹਵਨ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਧਰਤੀ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹੋਵੇਗੀ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫਸਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ। ਉਹ ਜੇ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਵੈਣੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਅਟੁੱਟ ਚੌਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਦੀ ਵਾਧੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਉਸਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਰਾਜ-ਸੱਤਾ ਇੰਦਰ ਵਰਗੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਘਾਹ ਦੇ ਤਿੰਨੇ ਵਰਗਾ ਲੱਗੇਗਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਰਾਜਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪੂਜਾਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦਸ-ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਦਸ-ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ, 'ਵਾਇੁ' ਅਤੇ 'ਅੱਗ ਦੇ ਪਿਆਰੇ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇੱਥੇ, ਇੱਥੇ ਇੱਥੇ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ—ਇਸਦਾ ਬੀਜ ਕਾਮ ਹੈ, ਅੱਗ ਦੀ ਪਤਨੀ ਇਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਚਕਰ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਹੀਏ ਜੋ ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ ਫੈਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਜੇ ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ ਖੱਬੇ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਜੋੜਾਂ 'ਤੇ, ਇਹ ਰੀਤ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।