ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵੈਦਿਕ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸਵੇਰੇ ਚੌਹੱਤਰ ਵਾਰੀ ਤਾਜ਼ਾ ਉਬਲਦੇ ਦੁੱਧ, ਨਵੀਂ ਮੱਖਣ ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਫਲ-ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਨੌਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵੈਸ਼ਣਵ ਉੱਤਮਤਾ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਉੱਚੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਵਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕਰ, ਮਿਸਰੀ, ਅਤੇ ਗਰਮ ਦੁੱਧ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਜਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧਨ, ਵਸਤ੍ਰ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ—all ਕੁਝ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਵਨ-ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸੁਖ-ਸਮਪੱਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ, ਤੇ ਚਮਲੀ ਫੁੱਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਣ, ਇਹ ਵੀ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਨਮਕ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੋਆਲੇ, ਜੋ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਧਿਆਨ ਧਰ ਕੇ, ਸੁੱਚੇ ਜਲ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਹਵਨ ਕਰੇ। ਜਾਂ ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਵૃਖ ਦੇ ਲੱਕੜ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ, ਤਿਲ ਜਾਂ ਚੌਲ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਸੀ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਪਾਟਲਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਅੰਤਮ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਸ਼ਹਦ, ਘੀ ਤੇ ਚੀਨੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉੱਤਮ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਆਠ ਦਿਨ ਤੱਕ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਇਹ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤਰ ਸਭ ਕੁਝ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ-ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਆਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਸਾਰੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ—ਉਸਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਨੁ ਲਈ, ਦੋ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਛੋੜਾ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅਰਕਾ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਘਿਉ ਜਾਂ ਦੁੱਧ, ਜਾਂ ਮਿਸ਼੍ਰਿਤ ਸ਼ਹਦ-ਘਿਉ-ਚੀਨੀ ਜਾਂ ਖੀਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਗਾ ਕੇ, ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ ਪਰਮ ਪਦਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਤਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਦੋ, ਨੌਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਦਸ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਲਿਪੀ ਦੇ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਕਪੜੀ ਵਿੱਚ, ਛੋਟੀ ਗੇਂਦ ਬਣਾਕੇ, ਇਹ ਰਕਸ਼ਾ-ਸੰਸਕਾਰ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਕਸ਼ਾ, ਯਸ਼, ਪੁੱਤਰ, ਧਰਤੀ, ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਸਮਪੱਤਾ ਅਤੇ ਭਾਗ-ਸੰਪੱਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਮੰਤਰ ਅਤੁੱਲ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਛੇ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੋਵਿੰਦ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਸ਼੍ਰੀ-ਬੀਜ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ, ਰਤਨ, ਯੰਤਰ, ਚਿੱਤਰ ਜਾਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕੋਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਹਨ, ਇੱਛਾ ਬੀਜ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੂਜੀ ਹੈ—ਇਹ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਤ ਹੈ। ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਭਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ, ਦਸ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੂਲ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਸਿਰ, ਮੱਥਾ, ਭੌਂਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਅੱਖਾਂ, ਕੰਨਾਂ, ਪੇਟ, ਨਾਭੀ, ਅੰਗ ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੇ, ਹਿਰਦੇ ਤੇ ਹੋਰ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਮੰਤਰ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-ਸਥਾਪਨਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਮਰ, ਘੁੱਟਣ, ਪਿੰਡਲੀਆਂ, ਟਖਣ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਇਹ ਮੰਤਰ ਲਗਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਵਿਧੀ-ਵਿਧਾਨ ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਪਰਮ ਪਦਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।