ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਲੱਖਮੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਕੇ, ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਣੂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਅਠਾਈ ਵਾਰੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਗੁੜ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ—ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ ਅਤੇ ਮਿਸਰੀ ਮਿਲਾ ਕੇ—ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਭੋਜਨ ਮਗਰੋਂ, ਉਹ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਈ ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਭੋਗ ਹਟਾ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤੱਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦਹੀਂ, ਕੇਲੇ, ਕੇਲ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਇਮਲੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਸਮੇਂ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹਨ—ਇਹ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਪਦਾਰਥ ਪਦਮਾ ਆਦਿਕ ਨੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸਵੇਰੇ ਚੌਹੱਤਰ ਵਾਰੀ, ਗਰਮ, ਨਵੇਂ ਬਣੇ ਦੁੱਧ, ਤਾਜ਼ਾ ਮੱਖਣ ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਨੌਂ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਕਰੇ। ਜੋ ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਚੀਨੀ, ਮਿਸਰੀ, ਗਰਮ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਧਨ, ਵਸਤ੍ਰ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਦੇਸ਼ ਸਿਰਫ ਭੇਟਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਿਰਮਲ ਲੱਖਮੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੰਗਲੀ ਫੁੱਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ, ਤੇ ਚੰਬੇ ਦੀਆਂ ਕੁਮਲਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਲੂਣ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਗੋਪਾਲ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਸੁੱਚੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਰੁੱਖ ਦੀ ਲੱਕੜੀ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ, ਜਾਂ ਤਿਲ ਅਤੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਸੀ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਖੀਰਲੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਪਾਟਲਾ ਰੁੱਖ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਧੂ, ਘਿਉ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨਾਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਭੇਟ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਅੱਠ ਦਿਨ ਤੱਕ ਯੋਗ ਵਿਧੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਦਿਨ-ਦਿਨ ਭੇਟ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ। ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਕਹੀਏ? ਇਹ ਮੰਤਰ ਸਭ ਕੁਝ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਮਨ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਜਾਣਿਆ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਦਿਵਯ ਆਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਵਯ ਸਰੀਰ ਸਾਰੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁ ਦੇ ਲਈ, ਦੋ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅਰਕ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਘਿਉ, ਜਾਂ ਦੁੱਧ, ਜਾਂ ਮਧੂ-ਘਿਉ-ਚੀਨੀ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ, ਜਾਂ ਖੀਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਭੇਟ ਕਰੇ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਧਕ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਤਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਲਗਦੇ ਹਨ, ਦੋ, ਨੌਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਰੂਪ, ਅਤੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਦਸ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਲਿਪੀ ਲਈ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਕਪੜੀ ਉੱਤੇ, ਛੋਟਾ ਗੋਲਾ ਬਣਾਕੇ, ਇਹ ਰੱਖਿਆ-ਯੰਤਰ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰੱਖਿਆ, ਯਸ਼, ਪੁੱਤਰ, ਜ਼ਮੀਨ, ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਛੇ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।