ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਰੇਤਲੇ ਅੰਗਣ ’ਚ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਰੇ-ਭਰੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਜਦੋਂ ਚੰਦਨੀ ਦੀ ਅਮ੍ਰਿਤਮਈ ਕਿਰਣਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਅੱਗ ਲਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਮੁਕੁੰਦ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦਾ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਚਿਹਰਾ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਵਾਂਸਲੀ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮੋਰ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਤਾਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦੇਹ ’ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਗਲਾਸੁੰਦਰ ਗਾਲਾਂ ਉੱਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੰਨ-ਬਾਲੀਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਮੁਕੁੰਦ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਾਂਹ ਫੜ ਕੇ ਰਾਸ-ਨਾਚ ਦੇ ਖੇਡ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਹੈ। ਓਹ ਆਪਣੀ ਵਿਅਕਤਿ ਨੂੰ ਕਈ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦੇਹ ਉੱਤੇ ਰਤਨ-ਮੰਡਿਤ ਸ਼ੰਖ ਆਦਿ ਗਹਣੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੁਕੁੰਦ, ਜੋ ਸ੍ਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਧੁਰ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਕਲਾ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ, ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੰਦਰ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਜਰ ਆਦਿ ਸਹਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਜੋ ਗੋਲ ਘੁੰਮਦਾ ਨਾਚ ਹੈ, ਇਹ ਰਾਸ-ਮੰਡਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਦੇ ਹੱਥ ਅਤੇ ਪੈਰ ਫੜ ਕੇ ਨਾਚਦਾ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਦੀ ਅਰਪਣਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿੰਨੇ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਿਆਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਰਿਵਾਜ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਖਮੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਖਿਰਕਾਰ ਉਹ ਵਿ্ণੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਾਣੂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਅਠਾਈ ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ ਦਹੀਂ ਤੇ ਗੁੜ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਵਿਚ ਚੀਨੀ ਤੇ ਮਿਸਰੀ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਭੋਗ ਦੀ ਅਰਪਣਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਹੋਰ ਰਿਵਾਜ ਪੂਰੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਭੋਗ ਹਟਾ ਕੇ, ਮਨ ਮਗਨ ਕਰਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨਿਯਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਹੀਂ, ਕੇਲੇ, ਕਦਲੀ ਫੁੱਲ, ਇਮਲੀ ਅਤੇ ਜੋ ਸਤ੍ਰੀ ਰਜੋ-ਦਰਮਿਆਨ ਹਨ—ਇਹ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਪਦਾਰਥ ਪਦਮ ਆਦਿ ਨੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਸਵੇਰੇ ਚੌਹੱਤਰ ਵਾਰੀ, ਤਾਜ਼ਾ ਗਰਮ ਦੁੱਧ, ਨਵਾਂ ਮੱਖਣ ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਨਾਲ, ਨੌ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚੀਨੀ, ਮਿਸਰੀ, ਗਰਮ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਧਨ, ਕਪੜੇ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਇਹ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਕੇਵਲ ਭੋਗ ਦੀ ਅਰਪਣਾ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਨਿਰਮਲ ਲੱਖਮੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਭ ਮੌਕੇ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦੇਵੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਫੁੱਲ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਮੋਤੀਏ ਦੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਲੂਣ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰੇ। ਗੋਪਾਲ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਗਾਇਆਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਭਾਵ ਕਰਕੇ ਭੇਟ ਕਰੇ। ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਰੁੱਖ ਦੀ ਲੱਕੜ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਜਾਂ ਤਿਲ ਅਤੇ ਚੌਲ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰੇ। ਰਾਜਸੀ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰੇ। ਆਖਰੀ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਪਾਟਲਾ ਰੁੱਖ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਹਦ, ਘੀ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਠ ਦਿਨ ਤੱਕ ਵਿਧੀ ਕਰਕੇ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰੇ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਤੱਕ ਅਰਪਣਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਭਾਵ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜਾਪ ਕਰੇ। ਹੋਰ ਕੀ ਕਹੀਏ? ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।