ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਆਪਣੇ ਚਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਵੰਡਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਜਨ ਇਹ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਇਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਆਲਤਾਰ ਉੱਤੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਜੜ ਵਿੱਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਵਾਜਾ (ਬਾਂਸਰੀ), ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਅਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚਿੱਟੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਤੁਲਸੀ ਦੀਆਂ ਪਤੀਆਂ ਅਰਪਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਦੋ ਜੋੜੀਆਂ ਅਲੰਕਾਰ ਅਰਪਣ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ। ਫਿਰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਦੋ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰੇ ਜਾਣ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਅੰਗ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ। ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਰੁਕਮਣੀ ਜੀ ਨੂੰ ਬੈਠਾਇਆ ਜਾਵੇ—ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ, ਅਤੇ ਰਜੋ ਗੁਣ ਵਾਲੀ। ਫਿਰ, ਦਾਮਾ, ਸੁਦਾਮਾ, ਵਸੁਦਾਮਾ ਅਤੇ ਕਿੰਕਿਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਅੱਗ, ਨੈਰਿਤ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਈਸ਼ ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਿਰਦੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਰੁਕਮਣੀ, ਸਤਭਾਮਾ ਅਤੇ ਨਾਗਨਜਿਤੀ, ਇਹ ਸਭ ਉੱਚੇ ਚਰਿੱਤਰ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਪੋਸ਼ਾਕਾਂ ਅਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਨੰਦ ਗੋਪ, ਯਸ਼ੋਦਾ, ਬਲਭਦਰ ਅਤੇ ਸੁਭਦ੍ਰਿਕਾ—ਮਾਪੇ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦੇ ਮੁਦਰਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ—ਇਕ ਸੁੰਦਰ, ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਖੀਰ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਬਲਰਾਮ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮੂਸਲ ਤੇ ਹਲ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਕਲਾ ਕਰਤਾ, ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਮੰਗਲਮਈ, ਸੁਭਦ੍ਰਾ, ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਂਸਰੀ, ਵੀਣਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਲਾਟੀ, ਸ਼ੰਖ, ਨਗਾੜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਕੋਰਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਦਿਵਿਆ ਵృਖ ਪੂਜੇ ਜਾਣ। ਫਿਰ, ਪਿੱਛੇ, ਹਵਾਰੀਚੰਦਨ ਨਾਮਕ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਲਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਟਕ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅਰਚਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ, ਯਾਦਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ੀ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਐਹੋ ਜਿਹੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਤ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਅਤੇ ਯਮ ਨੇ ਵੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਦਿਵਿਆ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਬੱਚਾ, ਅਮਰ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਨਰਮ ਤੇ ਘੁੰਘਰਾਲੂ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਜੇਬਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਡੋਰੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਧੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਨਖ, ਪਤਲੇ ਕਮਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਵਾਲੀ ਕੰਘਣੀ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੀਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਘੀ ਦਾ ਭਾਂਡਾ, ਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਹ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ—ਪੂਤਨਾ ਆਦਿਕ—ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਭਾਰ ਬਣ ਗਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ। ਦਹੀਂ ਤੇ ਗੁੜ ਨਾਲ ਬਣੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਾਰਦ ਆਦਿ ਮੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੋਰਪੰਖ ਮুকਟ, ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਗਲ, ਤੇ ਪੂਰਨ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਚਿਹਰਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ, ਰਾਗੀਨ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪੋਸ਼ਾਕਾਂ, ਦਿਵਿਆ ਗਹਿਣੇ, ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀ ਜਾਲੀ, ਅਤੇ ਮੋਹਕ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਅੰਕਿਤ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਨੰਦਨੰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਵੇ। ਕਚੌਰੀਆਂ, ਖੀਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਅੰਜਨ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਆਚਮਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿਓ। ਜੋ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ...