ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ, ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਠੰਢਾ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਮਧੁਰ ਗੂੰਜਦੇ ਭੰਭੂਰੇ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਹਨ, ਵਾਤਾਵਰਨ ਨੂੰ ਚਿਰ-ਚਰਚਾ ਨਾਲ ਭਰਦੇ ਹਨ। ਨੱਚਦੇ ਮੋਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਕ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਜਾਗਦੇ ਕਾਂਵਲ-ਗੁੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧੂੜ, ਸਫੈਦ ਅਤੇ ਪਵਿੱਰਤ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਅਟੂਟ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਾਤਾਵਰਨ ਹੇਠ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੌਕੀ ਉੱਤੇ, ਅਤਿ ਵਿਲੱਖਣ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਹੈ। ਉਸ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਾਂਵਲ ਉੱਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਮਕੁੰਦ ਨੂੰ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਸੋਚਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਅਤੇ ਕਾਂਵਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਵ੍ਰਜ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਕਾਂਵਲ-ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਗਊਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਪਹਿਲਾਂ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮੰਤਰ-ਸਿੱਧੀ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ, ਸੁਰਤ ਨਾਲ, ਮੰਤਰ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਵੈਸ਼ਣਵ ਚੌਕੀ ਉੱਤੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਮੂਲ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਾਸੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਬਾਂਸਰੀ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਅਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਫੈਦ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਸਫੈਦ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਘੋੜੇ-ਆਕਾਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਜੋੜੀਆਂ ਗਹਿਣੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਦੋ ਕਾਂਵਲ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਅੰਗ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਰੁਕਮੀਣੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ, ਰਜੋ-ਗੁਣ ਵਾਲੀ, ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦਾਮਾ, ਸੁਦਾਮਾ, ਵਸੁਦਾਮਾ ਅਤੇ ਕਿੰਕਿਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ, ਨੈਰਿਤ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾ ਦੇ ਕੋਣਾਂ ਉੱਤੇ, ਹਿਰਦੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰੁਕਮੀਣੀ, ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਅਤੇ ਨਾਗਨਜਿਤੀ, ਜੋ ਉੱਤਮ ਚਰਿਤਰ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨੰਦ ਗੋਪ, ਯਸ਼ੋਦਾ, ਬਲਭਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸੁਭਦ੍ਰਿਕਾ — ਮਾਪੇ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦੇ ਹਾਥ-ਇਸ਼ਾਰੇ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਦੂਧ-ਪੁਦੀਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਬਲਾ, ਸਫੈਦ ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮूसਲ ਅਤੇ ਹਲ ਫੜੇ ਹੋਏ। ਕਲਾ-ਕੌਸ਼ਲ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਯਾਮ ਰੰਗ ਦਾ, ਸ਼ੁਭਦ੍ਰਾ, ਸ਼ੁਭ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਂਸਰੀ, ਵੀਣਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਸਟਾਫ, ਸ਼ੰਖ, ਰਾਗ-ਹੋਰਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਜ-ਵਾਦਨ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਮਨੁੱਖ ਆਕਾਸ਼ੀ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ, ਮੋਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੀਮਤੀ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ, ਪੂਜਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪਿੱਛੇ, ਹਵਰੀਚੰਦਨ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਰੁੱਖ ਪੂਜਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਟਕ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ, ਯਾਦਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ, ਧਰਮ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਘੇਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਤ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਅਤੇ ਯਮ ਨੇ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਸੋਹਣੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੈਲਸ ਵਿੱਚ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਦੇਵੀ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਬੱਚਾ, ਅਮਰ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਨਰਮ ਤੇ ਘੁੰਘਰਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਜੜੀ ਹੋਈ ਚਮਕਦਾਰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਵਾਲੀ ਪਾਜੇਬ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਧੀ, ਸੋਹਣੇ ਕਾਂਵਲ-ਨਖ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਪਿੰਡੀਆਂ ਉੱਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਘੰਟੀਆਂ ਵਾਲੀ ਘੂੰਘਰੂ ਵਾਲੀ ਕਮਰਬੰਦ, ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ।