ਉਹ ਨੇ, ਵਚਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਜਦ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰ ਹੀ ਸੁਖ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੋਰ ਵਚਨ ਬੋਲੇ। ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਹਨੁਮਾਨ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। "ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਹੋਰ ਕੀ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ?" ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਗੋਵਾਲਣਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ, ਵੱਲਭਾ ਅਤੇ ਅਗਨਿਸੁੰਦਰੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਹਨ, ਛੰਦ ਚੰਦਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਾਇਤਰੀ ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਸਵਾਹਾ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਚਾਰ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਹੈ। ਗੁਪਤ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਉੱਤਮ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਬੀਜ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਅੰਗ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਜੀਵਾਤਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਅੰਤਮ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖੇ। ਧੁਨੀ, ਸਪਰਸ਼, ਰੂਪ, ਰਸ, ਗੰਧ; ਸੁਣਨਾ, ਚਮੜੀ, ਅਨੁਸ, ਲਿੰਗ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਕਾਸ਼, ਵਾਯੁ, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ—ਇਹ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ, ਮੂੰਹ, ਹਿਰਦਾ, ਗੁਪਤ ਥਾਂ, ਅਤੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਧੁਨੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੋ। ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਕਮਲ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਚਕਤੀਆਂ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਣ। ਉਹ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਅੱਖ, ਚਰਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖੇ। ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਅਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ; ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ, ਪੁਮਾਨ, ਸ਼ੌਚ, ਵਿਸ਼ਵਨਿਵ੍ਰਿੱਤੀ ਅਤੇ ਸਰਵਕਾ; ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ ਤੱਤ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਬੀਜ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਨਰਸਿੰਹਾ, ਸਭ-ਵਿਆਪਕ ਦੇ ਨਾਲ; ਸਭ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅੱਖਰ, 'ਮ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਜਾਣ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ—ਸ਼ਵਾਸ ਲੈਣ, ਰੋਕਣ ਅਤੇ ਛੱਡਣ—ਕਰੋ। ਕੁਝ ਆਚਾਰਿਆਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਮੁੜ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਸ ਤੱਤਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ। ਗਿਆਨਵਾਨ, ਕਿਰੀਟ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਸਭ-ਵਿਆਪਕ ਤੱਤ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵਾਹਿਤ ਕਰੇ। ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਉਂਗਲੀਆਂ 'ਤੇ, ਪੰਜ ਭਾਗ ਰੱਖੋ। 'ਤਾਰਾ' ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਫੈਲ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ। ਨੱਕ, ਮੂੰਹ, ਗਲੇ, ਹਿਰਦੇ, ਅਤੇ ਨਾਭੀ 'ਤੇ, ਫਿਰ ਵਾਪਸ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੱਖਰ, ਜੋ ਹਿਰਦੇ 'ਤੇ ਖਤਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ 'ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਰੱਖੋ। ਹਿਰਦੇ 'ਤੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅੱਖਰ ਅਤੇ ਮਨ ਦੇ ਪੰਜ ਭਾਗਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰੋ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜ਼, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਾਂਗਾ। ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅਠ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, 'ਅਣਿਮਾ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। 'ਤਾਰਾ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਉਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ, ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਘੇਰੋ। ਗਾਇਤਰੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਮੰਤ੍ਰ, ਮਾਤਾ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਰੱਖੋ। ਉੱਤਮ ਸਾਧਕ, ਮਾਤਾ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਰੱਖੇ। ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਤਾ ਦੇ ਅੱਖਰ, ਤ੍ਰੈ-ਵਿਧ ਨਹੀਂ, ਹਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੇ। ਇਸ ਉੱਤਮ ਸਥਾਪਨਾ ਨਾਲ, ਸਿੱਧਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੀ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ!