ਜਦੋਂ ਸੱਤ ਪਰਤਾਂ ਸਾੜ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਮੁੜ ਉੱਤੇ ਵੱਲ ਮੋੜਿਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮੱਥੇ ਦੀ ਅੱਖ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਖ ਨਾਲ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੁਣ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਜੋ ਲੋਕ ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਸਾੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਗੌਤਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਸਤੁਤੀ-ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੌਤ ਦੇ ਵੀ ਨਾਸਕ—ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। "ਤੁਸੀਂ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਾਜ਼ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਦੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਯਗਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰ੍ਹਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਹੋ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਹੇ ਸ਼ਿਵ! ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਮੂਰਤ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹੋ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜੜਤਾਪ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੋਖ ਦਾਤਾ, ਉਹ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹੇ, ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਰਤੀ ਸਦਾ ਰਹੇ। ਜਿਥੇ ਸਭ ਕੁਝ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਥੇ ਬੋਲੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦੀ—ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹੇ। ਜੋ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਸਦਾ ਕਿਰਪਾਲ ਰਹੇ। ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।" ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਓ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਤਪੱਸਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਤਪ-ਲੋਕ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਖ ਦੇ ਢੇਰ ਦਿਸ ਰਹੇ ਹਨ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਹੇ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਦੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਤੇ ਹੋਣ। ਇਹ ਅੰਗਾਰੇ ਦੀ ਵਰ੍ਹਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਉੱਠਿਆ?" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਉਹ ਇਕੱਲਾ, ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਅੰਗਾਰਿਆਂ ਦੀ ਵਰ੍ਹਾ ਉਸਨੇ ਕਰਾਈ।" ਵੀਰ ਨੇ ਵੀ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ ਕਿ ਵਾਨਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਤੇ ਆਧਾਰ (ਪਿੱਠ) ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਵਾਨਰ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦਇਆਲੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਆਚਰਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਵੀਰਭਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਰਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਵਚਨ ਕੀਤਾ, "ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨ ਕੀਰਤੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਰਹੇਗੀ।" ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਵੀਰਭਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਪਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਪੂਜਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ, ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਵੀਣਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।" ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵੀ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਗੰਧਰਵ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਵੀਣਾ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਇੱਕ ਮੁੱਕੇ ਨਾਲ, ਗੰਧਰਵ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਹਨੁਮਾਨ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਤੀ ਦੇ ਸੁੱਚੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਸ਼ੰਕਰ, ਦੈਤਿਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹਨ—ਚਾਲ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਬਲ ਵਿੱਚ। "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਨੁਮਾਨ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ, ਨੌਜਵਾਨ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਅੰਸ਼, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਹਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਬੁੱਧੀ, ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਪੜ੍ਹੋ ਜਾਂ ਸੁਣੋ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੋ ਜਾਓ।