ਹਨੂਮਾਨ ਜੀ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਬਿਆਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਲਿੰਗ ਦੇ ਚਿਨ੍ਹ੍ਹ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂਗਾ।" ਜਲ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰੇਤ ਦਾ ਚੌਕ ਬਣਾਇਆ। ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਦਿਵਯ ਚੌਕ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਕਮਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਬਾਂਦਰ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਜਲ-ਕੁੰਭ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤਾ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਦੀ ਥੋੜੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਲਿੰਗ ਦੇ ਚਿਨ੍ਹ੍ਹ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਿਵ-ਲਿੰਗ, ਬਿਨਾ ਪੀਠ (ਪੈਡਸਟਲ) ਦੇ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ, "ਮੈਂ ਰੁਦ੍ਰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪਾਠ ਕਰਾਂਗਾ," ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਉਲਾਹਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਜਦ ਮਹੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ? ਆਪਣੀ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹੰਝੂਆਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ।" ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਲਿੰਗ ਬਿਨਾ ਪੀਠ ਦੇ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਸੰਚੀ ਵੇਖੋ।" "ਜੇ ਪੀਠ ਤੁਹਾਡੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਤਾਵਲਾ ਨਾ ਹੋ।" "ਵੇਖੋ, ਮੈਨੂੰ ਲਿੰਗ ਦਿਖਾਓ ਅਤੇ ਦੱਸੋ ਕਿ ਪੀਠ ਆਈ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।" ਇਸ ਸਮੇਂ, ਵੀਰਭਦਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਤਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ, ਮੁੜ ਉਪਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੱਥੇ ਦੀ ਅੱਖ ਤੋਂ ਉਗਲੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਲੈ ਲਈ। ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੀ ਭੀ ਸਾੜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਜੋ ਵੀਰਭਦਰ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਸਾੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਗੌਤਮ ਮੁਨੀ ਦੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੋਈ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। "ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਿਤਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਮੌਤ ਦੇ ਨਾਸਕ— ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਾਜ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਯਜਨ ਦੇ ਭੋਗੀ, ਯਜਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਲਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਵਰੂਪ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਹੇ ਸ਼ਿਵ, ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਵੀਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹੋ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ। ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੰਦੀਤਾ ਦਾ ਨਾਸਕ, ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹੇ; ਉਸ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਰਤੀ ਸਦਾ ਬਚੀ ਰਹੇ। ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਕੁਝ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਬੋਲੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦੀ—ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹੇ। ਜੋ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੀ ਵਧਾਈ ਲਈ ਦਇਆਲੂ ਰਹੇ; ਸਾਡਾ ਉਦੇਸ਼ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।" ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮੁਨੀ, ਇਹ ਤਪੱਸਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਓ।" ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਮੁਨੀਆਂ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ, ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਬਾਰ੍ਹ (12) ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਗਾਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, "ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਤੇ ਹੋਣ।" "ਅੰਗਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ?" ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।