ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਪੜੇ, ਯਜਨੌਪਵੀਤ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਫਿਰ, ਚੁਪਚਾਪ ਜਾਂ ਭੈਟ ਦੇ ਕੇ ਜਾਂ ਕਾਲੀ ਫੁੱਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਹੋਈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਧੂਪ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗੁਗਲ ਦੀ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਈ ਗਈ। ਜਿੰਨਾ ਸਮਰਥਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੀਲੇ ਗਾਂ ਦੇ ਘੀ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜਲਾਈਆਂ। ਫਿਰ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਉਚਿਤ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੈਟ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਦක්ෂਿਨਾ ਤੇ ਸਾਸਟਾਂਗ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋਈ। ਪੂਜਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਗਾਏ ਗਏ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਵਜਾਏ ਗਏ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਪਾਠ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਨ੍ਰਿਤਯ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰੇ ਗਏ। ਖਿਮਾ ਮੰਗਣ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੈਟ ਦੇਣ ਦੀ ਪੰਜਾਂ ਵਿਧੀਆਂ ਪੂਜਾ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ। ਯਜਨੌਪਵੀਤ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸੋਲਾਂ ਭੈਟਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਨ, ਪੂਜਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ ਸਮਝਾਈ ਗਈ। ਪੂਜਾ-ਕਰਣ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਜਿਵੇਂ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਵਿਧੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗਾ।" ਜਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਜਾ ਕੇ, ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਰੇਤ ਦਾ ਚੌਕ ਬਣਾਇਆ। ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਚੌਕ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਸਾਹ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਕੇ, ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਉਪਰਾਲਾ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੀ ਮੱਤ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ ਦੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਜਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਥੋਹੜੀ 'ਚ ਜਲ ਲਿਆ। ਪਰ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ 'ਚ ਸਿਰਫ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਡਰ ਗਏ। ਉਹ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਬਿਨਾ ਪੀਠ ਦੇ, ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਦੇ ਹੱਥ 'ਚ ਵਿਅਸਤ ਸੀ। ਫਿਰ, ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ: "ਮੈਂ ਰੁਦ੍ਰ ਸੂਕਤ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਾਂਗਾ," ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤੀ। ਪਰ, ਮਹੇਸ਼ ਜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਰੋ ਰਹੇ ਹੋ, ਹੇ ਭਾਗਯਵਾਨ? ਆਪਣੇ ਆਂਸੂਆਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ।" ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਹ ਲਿੰਗ ਬਿਨਾ ਪੀਠ ਦੇ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਢੇਰ ਦੇਖੋ।" "ਜੇ ਪੀਠ ਤੁਹਾਡੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਬੇਸਾਬਰੀ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਾ ਕਰੋ।" "ਦੇਖੋ, ਮੈਨੂੰ ਲਿੰਗ ਦਿਖਾਓ ਅਤੇ ਪੀਠ ਆਈ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।" ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਪਰਤਾਂ ਸਾੜ ਕੇ, ਮੁੜ ਉਪਰ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਨਖ ਨਾਲ, ਮੱਥੇ ਦੀ ਅੱਖ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਤਪ ਅਤੇ ਸਤ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਵੀਰਭਦਰ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਦ-ਜਨਮ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਆਦਿ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਰਤਾ, ਦੁਖ ਨਾਸਕ, ਮ੍ਰਿਤਯੁ ਦੇ ਨਾਸਕ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਾਜ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਯਜਨ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੇਵਾਂ ਲਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਵਰੂਪ, ਮੌਤ ਦੇ ਮੌਤ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸ਼ਿਵ, ਅਸ਼ੁਭ ਨਾਸਕ, ਵੀਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੋ। ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੂੜਤਾ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਰਹੇ।