ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਭਗਤ ਨੇ ਨਿਰਲੋਭ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਵਰਤ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਰੱਖੀ। ਉਸ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਮਸਕਰਾਏ ਅਤੇ ਝੀਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੇਰਾ ਗੁਰੂ ਕੌਣ ਹੈ? ਤੇਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਕੀ ਹੈ? ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ?" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਝੀਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਣ ਲੱਗਿਆ, "ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੇ ਮੁਢਲੇ ਅਤੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਧਤੂਰੇ, ਡੋਣੇ ਅਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਡਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਾਕ-ਚਾਤੁਰ ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਬੋਲੇ, "ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਬਿਨਾਂ ਸਿਰ ਧੋਏ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਖ ਲੈ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਈਸ਼ਾਨ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਫਿਰ 'ਅਘੋਰੇਭਯੋ' ਅਤੇ 'ਘੋਰੇਭਯੋ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਰਾਖ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਲਗਾਓ। ਸਦਯੋਜਾਤ ਨੂੰ ਆਰਾਧ ਕੇ, ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਖ ਲਗਾਓ। ਤਿੰਨ ਵਰਣਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ।" "‘ਸ਼ਿਵ’ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਕੇ, ਰਾਖ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ। ਸ਼ੰਕਰ ਲਈ ਇਹ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ, ਸਰਵਗਿਆਤਾ ਲਈ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਖ ਲਗਾਓ। ਇੰਝ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਕੱਢ ਕੇ, ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਫੜ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਬੈਠੋ। ਜੇ ਦਰਭਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੂਰਵਾ ਘਾਹ ਵਰਤੋ, ਜੇ ਉਹ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਚਾਂਦੀ ਵਰਤੋ।" "ਚੰਗਾ ਹੈ ਕਿ ਪੂਜਾ ਲਈ ਵੈਦਿਕ ਮੰਡਪ ਜਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸਥੰਡਿਲਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਚਾਰ ਵਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਇਕ ਸਾਫ ਗਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਮਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਗਦਾ, ਸ਼ੰਖ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਡਮਰੂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ, ਕੁਲਕਾ, ਕੋਲਕਾ, ਕੋਨੇ-ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਝੂਲੇ, ਚਪਲ ਅਤੇ ਪੱਖੇ ਵੀ ਰੱਖੋ।" "ਸਿਆਣੇ ਲੋਕ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੌਕ ਉੱਤੇ ਚੂਰਨ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਲਗਾਉਣ। ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਖਰੀਦਿਆ ਹੋਇਆ ਮੱਧਮ ਹੈ। ਜੋ ਯੋਗ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਯੋਗ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਬੇਅਸਰ ਹੈ।" "ਚਾਵਲ, ਜੌ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬੀਜ, ਕਮਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਲਗਾ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਸਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਵੇਖਿਆ ਹੈ। ਆਸਨ ਉਨ, ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਤਾਮੇ ਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ, ਰੁਰੂ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਪਲੱਬਧ ਅਨੁਸਾਰ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।" "ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਜਾਂ ਰਾਖ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਸਾਹ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਕੇ, ਬੋਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਜੂੜੇ ਦੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ, ਬਾਰਾਂ ਅੰਗੁਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੁਖਮ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਆਦਿ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰਧਾ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਜਾ ਦਾ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਾਰਗ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।