ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨ ਸਾਰੀਆਂ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਦੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੱਤ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ, ਪਰਮ ਸ਼ਾਂਤ ਹਨੁਮਾਨ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਭੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਰਨ ਨਹੀਂ ਵਿਖਾਏ। ਹਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੋਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਹੇ ਹਰੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰ ਹੈ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੌਤਮ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਦਪਹਿਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਭ ਲਈ ਭੋਜਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਗੌਤਮ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਹਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਾਰ, ਗਲਿਆਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ, ਜਨੇਊ ਅਤੇ ਉਪਰਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ। ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀ ਚੋਹਣ, ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ, ਕੜੇ ਅਤੇ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਹਰੀ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ। ਗੌਤਮ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਪਰੋਸਿਆ। ਉਸਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਨਵਾਂ-ਨਵਾਂ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਸਾਰਾ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਸੌ ਵਾਰੀ ਸੌ ਮਿੱਠੇ ਕੁੰਦ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਚੀਨੀ, ਅੰਬ, ਹੜ, ਖਜੂਰ, ਅਨਾਰ, ਪ੍ਰਿਯਾਲਾ, ਕਰੰਜਾ, ਜੰਬੂ ਅਤੇ ਵਿਕੰਕਟ ਫਲ ਆਦਿਕ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਖਾਓ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।" ਗੌਤਮ ਨੇ ਖੁਦ ਇਹ ਭੋਜਨ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਵੇਖੋ, ਹਨੁਮਾਨ, ਉਹ ਵਾਨਰ, ਕਿਵੇਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।" ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਸਭ ਉੱਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮਾਰੀ। "ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਿਰਫ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਆਪਣਾ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।" "ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਭੋਜਨ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਭੋਜਨ ਬਾਣਾ ਦੇ ਸਵੈ-ਭਾਵ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਚੰਦਨ ਪੱਥਰ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਰਖਿਆ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਇਹ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਉਲਟ ਵਿਰਤੀ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਕਹਾਣੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਗੌਤਮ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕੀਤੀ। ਤਲਾਵਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ, ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਮਲ ਕੇ, ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ। ਫਿਰ, ਰਾਤ ਭਰ ਰੱਖੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ, ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਚੰਦਨ ਪੱਥਰ, ਬਕੁਲ ਅਤੇ ਪਾਟਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਪਾਏ। ਬਹੁਤ ਨਰਮ ਕਰਕੇ, ਛਾਣਣ ਦੀ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਸੁਤ ਦਾ ਬਾਰਿਕ ਕਪੜਾ ਲਪੇਟਿਆ। ਜਿੱਥੇ ਹੌਲੀ ਹਵਾ ਵਗਦੀ ਸੀ, ਉਥੇ ਸੁਤ ਦੇ ਪੱਖੇ ਨਾਲ ਠੰਢਾ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ, ਮਰਦ, ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਰਾਜੇ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਮਿੱਠਾ, ਗਾੜਾ, ਚਿਪਚਿਪਾ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਪਦਾਰਥ ਉਥੋਂ ਵਗਿਆ। ਪਾਠਕ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪਾ ਕੇ, ਪੰਜ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਨ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖ਼ਾਲਿਸ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਐਸੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਪਾਤਰਾ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਗੌਤਮ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕਰਵਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਅਤੇ ਹੱਥ ਧੋਤੇ ਗਏ, ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧੀ ਨਾਲ ਮਲਿਆ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਸਨਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਗੋਲ, ਤਿਕੋਣ, ਮੋਟੇ, ਬਾਰਿਕ ਅਤੇ ਪਤਲੇ—ਇਹ ਸਭ ਉਪਕਰਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਗੌਤਮ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਚੂਰਨ ਭੇਟ ਕੀਤਾ।