ਜਦੋਂ ਇਹ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ, ਤਾਂ ਸਾਫ਼ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮੌਤ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਸਾਡੀ ਮੌਤ ਵੀ ਅਟੱਲ ਹੈ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਦੁਬਾਰਾ ਜੀਵਿਤ ਕਰਾਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਗੌਤਮ ਦੀ ਵੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਹਤਿਆ ਹੋਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਹੋਰ ਮੁਖੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬਾਣਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਗੌਤਮ ਵੱਲੋਂ ਮਹੇਸ਼ਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਹਾਏ, ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਹੈ! ਮਹੇਸ਼ਾ ਦੇ ਕਈ ਭਗਤ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਨਿਸ਼ਚੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਅਕਾਲ ਮੰਦਰਾਚਲ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉੱਥੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿਚ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ: "ਮੈਂ ਜਾ ਕੇ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਾਂਗਾ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ।" ਨੰਦੀ, ਜੋ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪੋਸ਼ਾਕ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਛਤਰੀ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਨਾਲ ਸੀ। ਮਹੇਸ਼ਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਹਰੀ ਸੱਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵੀ ਹੰਸ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਗਏ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਾਹਨ ਤੇ, ਇਕਠੇ ਹੋਏ। ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬੇਹਿਸਾਬ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਗੌਤਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ। ਉਥੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਨਜ਼ਰ ਕਰਕੇ ਜੀਵਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੌਤਮ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਮਿਲਦੀ ਰਹੇ। ਮੇਰਾ ਇਹ ਸਿਸ਼ਯ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਜਾਂ ਤਿਆਗ ਦੀ ਖ਼ਾਮੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਇਹ ਨਾ ਸੂੰਘਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਨਾ ਹੋਰ ਕੁਝ। ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਰੂਪ' ਹੈ—ਪਾਗਲ, ਵਿਲੱਖਣ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿਓ ਕਿ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵੀ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਣ।" ਤਦ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹਵਾ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਉੱਚਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਾਮ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਜੋ ਖੁਲ੍ਹਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਪੂਜਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸਾਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਜਾਵਾਂਗੇ। "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਅਜਿਹਾ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਜੋ ਢੁੱਕਵਾਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉਹ ਖ਼ਾਮੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।" ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜ ਲਿਆ। "ਤੂੰ ਪਤਲਾ ਪੇਟ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਖਾਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ? ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਤੂੰ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਜਾ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਪੇਟ ਭਰ ਦੇਵੇਗੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵ ਨੇ ਨੰਦੀ ਦਰਬਾਨ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ। "ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ; ਅਸੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ।" ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਉੱਚਤਮ ਦੇਵਤਾ ਨਰਮ ਵਿਛੌਣ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਦੇਵ ਗਹਿਰੀ ਝੀਲ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਗਏ। ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਖੇਡਾਂ ਕਰਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਹਰੀ ਉੱਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਰੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਛੜਕਾਅ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਕਮਲ ਦੇ ਰੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਧਾਰ ਵਿਚੋਂ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਫਿਰ, ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਡੁਬੋ ਦਿੱਤਾ।