ਮੈਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਅਣੂ ਵੀ ਹਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵੀ। ਉਸ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਆਤਮਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਦੀ ਸੱਤਾ ਹਵਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਵਭਾਵਤਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਭਗਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਾਮਲ ਰੰਗ ਦੇ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹਨ। ਜਿਸ ਨੇ ਸੰਦੇਹ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਰਾਵਣ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਅਸ਼ੋਕ ਵਾਟਿਕਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਜਿੱਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਿਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟਿਆ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਮਹਲ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਮ ਦਾ ਦੂਤ ਬਣਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਿਸ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਮਹਾਂ ਸ਼ਸਤਰ ਦੀ ਲੱਗੀ ਵੱਡੀ ਚੋਟ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੈਂ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਵੀਰ ਭਾਲੂਆਂ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਕਿਲੇ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਵਿਢ਼ੂ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਡਰ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ-ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਭੇਜੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦਾ, ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੁਰਦਾ, ਲਾਸ਼ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵੱਜਰ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਰਾਮ! ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਪਹਾੜ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੱਖਣ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਸੂਰਜ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਚੜ੍ਹਦੇ ਚੰਦ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੁਆਰਾ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ 'ਕਿਲਕਿਲਾ' ਦੀ ਧੁਨ ਕਰਦਾ, ਭਿਆਨਕ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ! ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਮਾਰੁਤੀ ਦਾ ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਕਵਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ। ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਕਵਚ ਨੂੰ ਅੱਠ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਲਿਖ ਕੇ ਧਾਰਨ ਕਰੇ, ਉਸ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ — ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਲੱਖਾਂ ਉਪਲਬਧੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਇਹ ਕਵਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਣਪਹੁੰਚ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਰਾਮ ਨੇ ਖੁਦ, ਆਨੰਦਮਈ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਸੀ ਨੇ, ਕਿਹਾ ਸੀ — ਮੇਰੀ ਸਦਾ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਵਿਚ ਭਗਤੀ ਰਹੇ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਦੇ ਤੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ — ਉਹ ਰਾਜ, ਗੁਪਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਆਨੰਦਮਈ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਗੁਪਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਦਿਲੀ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਫ ਕਰਾਂਗਾ। ਉੱਥੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ ਤੇ ਤਿੰਨ ਪਤਨੀਆਂ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਧਰਮਾਤਮਾ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਸਿੱਧਾਸ਼੍ਰਮ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਸੁਬਾਹੂ ਅਤੇ ਮਾਰੀਚਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਗਾਧੀ ਦੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਜਾਣ ਕੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਨਾਮ ਵਜੋਂ ਮਿਲੀ। ਫਿਰ, ਰਸਤੇ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਉੱਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮੁਸਕਰਾਇਆ। ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਲੋਕ-ਕਲਿਆਣ ਵੱਲ ਸੀ, ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਿਯਾ ਪਤਨੀ ਕੈਕੇਈ ਨੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਖਿਆ — “ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਭਰਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।