ਜੋ ਲੋਕ ਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵਸਾਏ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲ ਕਦੇ ਮੋਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵਸਾਏ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਗਾਉਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਭੁੱਖਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਤੇ ਪਿਆਸਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਕੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਲਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦੇ ਕੇ, ਅਭੈ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ। ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਲੋਕੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੇ ਚਾਵਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਲੈ ਕੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਾਮਨ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਆਪ ਹੀ ਹਰੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਮਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਮਨ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਣ ਲੱਗੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: "ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਟਿ ਕੋਟਿ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸਕ! ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼, ਚੱਕਰ, ਖੜਗ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ! ਤੁਹਾਡੀ ਜੋ ਜੋਤਿ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਅਸੰਖ ਹੈ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਸਤਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਸੀਂ ਯੱਜ਼ ਅਤੇ ਵਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ, ਹਿਰਣਾਕਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਘਾਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਸੀਂ ਰਾਵਣ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਹੋ, ਨੰਦ ਜੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਦੁਖੀ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਯਜਨਾ-ਸਰੂਪ, ਹੇ ਯਜਨਾ-ਮੂਰਤੀ, ਹੇ ਯਜਨਾ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਵਾਮਨ ਜੀ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਕਸ਼੍ਯਪ ਜੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਮੈਂ ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਸੇ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁਖ ਦਿਵਾਂਗਾ।" ਵਾਮਨ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਆਮੰਤ੍ਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਤੇ ਯੱਗ ਵਿਚ ਆਹੁਤੀ ਲੈਣ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ ਚਲ ਪਏ। ਹਰੀ ਆਪ ਹੀ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿਚ ਬਲੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯੱਗ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਲੈਣ ਆਏ ਹੋਣ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਭਗਤੀ ਹੈ, ਹਰੀ ਸਦਾ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ assembly ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਪਰ ਕੁਝ ਬੁਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਬਾਰੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦੇ। ਵਿਸ਼ਣੂ, ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਣੇ। ਪਰ ਕਈ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਰਾਏ ਹੈ। ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਾਸ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਪਰ ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਆਪ ਆਹੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਰਦਾਨ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜੇ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਭੋਗੀ ਹਨ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੈਥੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਅਣਚਾਹੇ ਵੀ ਛੂਹ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਵੀ ਸਾੜਦੀ ਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਮਨ ਦੇ ਜਨਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ, ਅਤੇ ਯੱਗ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਉਣ ਦੀ ਮਹਾਨ ਲੀਲਾ ਵਜੋਂ ਵਰਨਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।