ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਨਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਮਹਾਪੁਰਖ, ਜੇਕਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਫੌਜ ਵੀ ਆਵੇ—ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਵਰਗੀ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ—ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਹਾਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਉਹ ਨਾਂ ਤਾਂ ਰੋਗੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾਂ ਮੌਤ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਜਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਕਦੇ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ-ਅੰਦਰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸੰਦੇਹ ਦੇ, ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੰਭਵ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਚੋਰ, ਸ਼ੇਰ ਜਾਂ ਰਾਹਜ਼ਣ ਤੋਂ ਡਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾਂ ਜ਼ਹਿਰ, ਤੰਤ੍ਰ-ਮੰਤਰ, ਰੋਗ ਜਾਂ ਚਮੜੀ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਦੇ ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਨਾਮ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਸਦਾ ਚਕਰਾਵਤਾਰਕ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਕਵਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਨੂੰ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਜੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹੁਣ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ ਮਾਰੁਤੀ ਦੇ ਕਵਚ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਮੋਹ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਦੁੱਖ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸਰੂਪ 'ਚ, ਆਨੰਦ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ ਧਿਆਨ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਦਿਨ, ਹਨੂਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਦਰਸਾਏ ਹੋਏ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਅਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਸ੍ਰੀ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਗੁਪਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇਹ ਜੋ ਮੈਂ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਕਿਤੇ ਵੀ ਪਰਗਟ ਨਾ ਕਰੀਏ। ਸ੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੇ ਦੋਤ ਅੰਜਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨੂਮਾਨ, ਇਹ ਜੋ ਕਵਚ ਹੈ, ਇਹ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੋਖ ਦੋਵੇਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਕੋਮਲ ਹੈ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੱਛਮ ਵੱਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਹੇਠਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਖਿਆ ਕਰੇ। ਵਾਯੂ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਸਿਰ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਨ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਜੋ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਨ। ਅੰਜਨਾ ਪੁੱਤਰ ਨੱਕ ਦੀ ਨੋਕ ਤੇ ਵਾਨਰ ਰਾਜ ਮੁਖ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਨ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭੁਜਾਵਾਂ ਦੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਨ। ਜਿਸ ਨੇ ਅੰਗੂਠੀ ਲਈ, ਉਹ ਛਾਤੀ ਦੀ, ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰੇ। ਸ੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੇ ਭਗਤ ਨਾਭੀ ਦੀ, ਵਾਯੂ ਪੁੱਤਰ ਕਮਰ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਨ। ਲੰਕਾ ਦੇ ਮਹਿਲਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਾਨਾਂ ਤੇ ਘੁੱਟਿਆਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰੇ। ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਾੜ ਚੁੱਕਿਆ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰੇ। ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਚਿਹਰੇ ਦੀਆਂ ਲਕੜੀਆਂ ਤੇ ਸਵੈ-ਸਯੰਮੀ ਵਾਲਾ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰੇ। ਚਾਹੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਰਸਤੇ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ, ਪੀ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਖਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ—ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਵਾਨਰ ਰਖਿਆ ਕਰੇ। ਚਾਹੇ ਮਨੁੱਖ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਾਵਧਾਨ, ਸੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਭਿਆਨਕ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਵੀਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਖਿਆ ਕਰੇ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਲੇਟਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ, ਸੱਪਾਂ ਤੇ ਡੈਣੀਆਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰਖਿਆ ਕਰਨ। ਉਹ ਜੋ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਕਰਤਾ ਤੇ ਪਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਰਖਿਆ ਕਰੇ। ਜੋ ਸੂਰਜ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨੋਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਖਿਆ ਕਰੇ। ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖ, ਪਸ਼ੂ, ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ—ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਉਹਦੇ ਬਹੁਤ ਸੁਭਾਅਸ਼ੀਸ਼ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੋਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਤਾ, ਉਹ ਸਭ ਉਸੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਕਵਚ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਮਾਰੁਤੀ ਦੇ ਅਚੂਕ ਕਵਚ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਹਰ ਪਹਲੂ ਤੇ ਆਦਰ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।