ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਰੇਕ ਕੋਣ ਵਿਚ ਅਨੇਕਾਂ ਅਸਮਾਨੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਸਿੱਧ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਬਾਘ, ਮਹਾਂ ਬੱਦਲ, ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਨ। ਕੁਝ ਜੀਵ ਭੈੜੇ, ਸੂਅਰ, ਕੁੱਤੇ, ਰਿਸ਼ਤੇ, ਅਤੇ ਉਲੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਸਨ। ਇਹਨਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਲਿਆਂਦੇ ਜੀਵ ਵੀ ਸਨ। ਕਈ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਾਤ, ਪਿੱਤ, ਡਰਾਉਣੀ ਕਫ਼, ਜਾਂ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਸਕੰਦਾ, ਵਿਨਾਯਕ, ਪ੍ਰਮਥਾ, ਗੁਹ੍ਯਕਾ ਆਤਮਾ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਡਰਾਉਣੇ ਜੀਵ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਦੋ ਦਿਨ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦੀਆਂ ਬੁਖ਼ਾਰਾਂ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਬੁਖ਼ਾਰ, ਸਾਲ ਭਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਰੋਕਣ ਔਖੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਬੁਖ਼ਾਰਾਂ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਕੁਸ਼ਮਾਂਡਾ, ਜ੍ਰੰਭਿਕਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਡ੍ਰੋਣ, ਅਤੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਵੀ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਕਈ ਜੀਵ ਮਨ, ਬੁੱਧੀ, ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਕਰਦੇ, ਚਮੜੀ ਉਤਾਰਦੇ, ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਲਿਆਂਦੇ, ਦਿਨ ਵਿਚ, ਰਾਤ ਵਿਚ, ਅਤੇ ਸਾਂਝ-ਸਵੇਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਡਰਾਉਣੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਕ੍ਰਤਵੀਰਯਾ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਹਾਰ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਸੱਪ, ਮਹਾ-ਨਾਗ, ਜੋ ਵੱਡੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ, ਅਨੰਤ, ਸ਼ੂਲਿਕਾ ਵਰਗੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਦੰਦ ਅਤੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਮਹਾ-ਵਿਸ਼ੀਲੇ ਜੌਂਕ, ਬਿਛੂ, ਅਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਪੂੰਛ ਵਾਲੇ ਜੀਵ, ਜਲ-ਸੱਪ, ਜਲ-ਜੀਵ, ਮਗਰਮੱਛ, ਕਛੂਆ, ਜਲ, ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਜੀਵ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਵਿਸ਼ ਰੱਖਦੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਸ਼ੀਲੇ, ਡਰਾਉਣੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਘਾਤਕ ਜੀਵ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਤਵੀਰਯਾ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਚਿਰ-ਚਿਰ ਹੋ ਗਏ। ਮਨੁੱਖ, ਪਸ਼ੂ, ਬਾਘ, ਰਿਸ਼ਤੇ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਜੰਗਲੀ ਬਲਦ, ਗਧੇ, ਸ਼ਰਭ, ਤੇ ਭੇਡੀਆ, ਗਿੱਧ, ਖਰਗੋਸ਼, ਬਾਜ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਦੇਹ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ, ਅੰਡੇ, ਪਸੀਨੇ, ਧਰਤੀ, ਜਾਂ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਜੀਵ—ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਟ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਮੌਤ, ਨਾਸ, ਉਪੜਾਈ, ਵੈਰ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਕਪਟੀ, ਚੋਰੀ ਚੁਪਕੇ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਭੂਮੀ, ਧਨ, ਜਾਂ ਕੈਦ ਕਰਕੇ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖ ਲਿਆਂਦੇ, ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਲੱਭਦੇ, ਉਹ ਵੀ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਹੌਸਲਾ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਭੈੜੇ, ਜਲਦੇ, ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ ਹਨ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਮੰਗਲ, ਬੁਧ, ਗੁਰੂ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਅਤੇ ਸ਼ਨੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਦਿਨ, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀਆਂ, ਮਹੀਨੇ, ਸਾਲ, ਅਤੇ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਪਤੀ, ਰਤਨ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ, ਸਾਮ, ਅਤੇ ਅਥਰਵ ਵੇਦ, ਅੱਗ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਚੌਂਸਠ ਵਿਦਿਆਵਾਂ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠੇ ਰਹਿਣ, ਹਰ ਸਮੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਂਦੇ। ਕ੍ਰਤਵੀਰਯਾਰਜੁਨ, ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰੀ, ਹੈਹਯਾ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਪਤੀ, ਮਹਾਂ-ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਮੋਤੀ, ਯੋਗੀ, ਸੱਤ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਅਤੇ ਸਦਾ-ਅਭਿਨashi—ਇਹੀ ਸਨ।