ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧੂਟਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਚਾਵਲ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਅਕਸ਼ਤਾ ਲੈ ਕੇ, ਦੀਵੇ ਦੀ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤ੍ਰ, ਫੰਨ, ਮਾਇਆ, ਸਿਖਾ ਅਤੇ ਕਰਤਾ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। 'ਬਾਹਵੇ' ਅੱਖਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 'ਆਤਰੇ', 'ਅਨਸੂਯਾ', 'ਗਰਭਰਤਨ' ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੀਵਾ ਲੈ ਕੇ 'ਅਮੁਕੰ' ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ 'ਰੱਖੋ, ਰੱਖੋ' ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨਾ, ਦੋ ਮਾਇਆ ਦਾ ਨਿਵਾਰਨ, 'ਤਾਰਾ' ਅੱਖਰ, ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਅਤੇ 'ਆਤਮਭੂਹ' ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੀਵੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ 'ਅਮੁਕੰ' ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ, 'ਅਮੁਕ' ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ 'ਵਰ ਦਿਓ' ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵੇਦ, ਇੱਛਾਵਾਂ, ਚਾਮੁੰਡਾ, 'ਸਵਾਹਾ', 'ਪੂਸਾ' ਅਤੇ 'ਬਿੰਦੂ' ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਵੀ ਉਚਾਰਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਮਾਲਾ-ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੱਤਾਤਰੇਯਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਮੁੰਡਾ ਦੇ ਨਾਲ ਛੇ ਅੰਗ, ਛੇ ਲੰਬੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗੋਵਿੰਦਾ, ਹਲੀ, ਸੇਂਦੁ ਅਤੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਦਾ ਬੀਜ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 'ਤਾਰਾ' ਅੱਖਰ ਅੰਤਹੀਨ ਹੈ, ਜੋ ਬਿੰਦੂ, ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵਾਮਨ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀ, ਛੰਦ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਸਭ ਪਿਛਲੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹਨ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਕਾਂ ਜਾਂ ਉਲੂ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਗਾਂ ਜਾਂ ਘੋੜੇ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੁਹਣੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਤਾਵਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਦੀਵਾ ਬਣਾਉਣ ਸਮੇਂ ਦੇਵੀ ਦਾ ਪਾਤ੍ਰ ਟੁੱਟਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਬੱਤੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੋਟੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੰਮ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁੱਧ ਵਸਤੂ ਛੂਹ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਰੋਗ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਦੀਵਾ ਬੁਝ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਚੋਰਾਂ ਦਾ ਡਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਦੀਵਾ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੱਕ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਸੌਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਦੀਵੇ ਲਈ ਨੌ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਪੈਰ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ 'ਤੇ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉੱਤਮ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਰਤਾਵਾ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਗੁਰੂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਕਰਵਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਉੱਤਮ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ। ਘੀ ਵਿੱਚੋਂ ਗਾਂ ਦਾ ਘੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭੈਂਸ ਦਾ ਘੀ ਮੱਧਮ ਹੈ। ਮੂੰਹ ਦੇ ਰੋਗ ਲਈ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇਲ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਪ ਤੇਲ ਵਾਲਾ ਦੀਵਾ ਜਲਾਉਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ। ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਗਣੇਸ਼ ਅਤੇ ਤਪਰਣਾ ਸਤਕਾਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਤੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਧੀ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਕਵਚ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਾਰਤਵੀਰਯਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਵੱਡਾ ਸਫੈਦ ਛਤਰੀ ਉਚਾ ਕਰਕੇ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਛਾਂ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।