ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਰਾਤ ਯੁੱਧ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੇਵਕ ਹਨੂੰਮਾਨ ਜੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਵਿਧੀ-ਵਿਧਾਨ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੁਭ ਕਾਰਜ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਹਿਲਾਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਹੋਮ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਅੱਠ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਅਲਤਾਰ ਬਣਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਮੰਤ੍ਰ ਪੂਰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ। ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਝੰਡੇ 'ਤੇ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪੂਰਾ ਵਰਣਮਾਲਾ ਜਪਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਹੋਮ ਹੋਈ। ਝੰਡਾ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਲਗਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਨੁਮਤ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਯੰਤ੍ਰ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਈ ਗਈ। ਇੱਕ ਪੱਤੇ 'ਤੇ ਅੱਠ-ਕੋਣ ਵਾਲਾ ਆਕਰਿਤੀ ਬਣਾਈ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਕਲਮ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ ਭੂਜ-ਪੱਤੇ 'ਤੇ ਉਸ ਆਕਰਿਤੀ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ। ਇਹ ਯੰਤ੍ਰ ਤਿਆਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਬਾਂਹ ਜਾਂ ਸਿਰ 'ਤੇ ਪਹਿਨਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਾਂ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ, ਜ਼ਹਿਰ, ਹਥਿਆਰ ਜਾਂ ਚੋਰਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਛੇ ਲੰਬੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ 'ਦੇਵ-ਅਗਨਿ' ਮੰਤ੍ਰ ਤਾਰਾਂ ਦੇ ਗੁਚੇ 'ਚ ਲਪੇਟਿਆ ਗਿਆ। 'ਪ੍ਰਣਵ', 'ਵਜ੍ਰ-ਦੇਹੀ', 'ਵਜ੍ਰ-ਚੁੰਚ' ਦਾ ਜਪ ਕੀਤਾ। ਅੰਤ 'ਤੇ 'ਬਲ', 'ਰਕਤ', 'ਮੁਖ', 'ਤਡੀਝਿਵਾ' ਅਤੇ 'ਮਹਾ' ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਹੋਇਆ। ਲੰਕਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਮਲਾ ਕਰਕੇ, 'ਪਹਾੜੀ ਧਾਰਾ, ਆਕਾਸ਼-ਯਾਤਰੀ, ਆਓ, ਆਓ!' ਦੀ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀ। 'ਭੈਰਵ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਆਓ!'—ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਦੋ 'ਜੰਭਯ' ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਕਵਚ-ਹਥਿਆਰ ਮੰਤ੍ਰ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅੱਠ-ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਵੀ ਪੂਰਨ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ। ਜੋ ਵੀ ਪਵਨ-ਪੁਤ੍ਰ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਹਨੂੰਮਾਨ ਜੀ ਦੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤ੍ਰ, ਅਤੁੱਲ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਸ਼ੀਕਰਨ, ਜੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਅੰਜਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨੂੰਮਾਨ, ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਫਲ ਬੜੀ ਪ੍ਰਚੂਰਤਾ ਨਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਦੀ ਕੇਵਲ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਸਾਧਕ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਮਾਪ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇਲ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਤਸੀ ਦਾ ਤੇਲ ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਲਈ, ਰਾਜਸੀ ਜਾਂ ਵਿਭੀਤਕਾ ਦਾ ਤੇਲ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਤੇਲ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤਿਲ ਦਾ ਤੇਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਪੰਜ-ਅਨਾਜ ਤੇਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਨ-ਦੇਵ ਦੀ ਦੀਵਲੀ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਰ ਸਮੇਂ, ਦੀਵਲੀ ਦੀ ਭੇਟ 'ਚ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਤਾਰਣ ਲਈ, ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਦੇ ਆਟੇ ਦਾ ਤੇਲ; ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਲਈ, ਆਡ਼ਕੀ ਦਾ ਤੇਲ; ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਲਈ, ਕੁਲਥਾ ਦਾ ਤੇਲ; ਮਿਲਾਪ ਲਈ, ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੇ ਆਟੇ ਦਾ ਤੇਲ; ਧਨ ਲਈ, ਕਸਤੂਰੀ ਦਾ ਤੇਲ; ਕੁਆਰੀ, ਰਾਜਸੀ ਵੰਸ਼, ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ ਵੀ ਤੇਲ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਠ ਮੁੱਠੀਆਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਅੱਠ ਵਧੇਰੇ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚਾਰ ਆਡ਼ਹਕਾ 'ਚ ਇੱਕ ਦ੍ਰੋਣਾ; ਚਾਰ ਦ੍ਰੋਣਾ 'ਚ ਇੱਕ ਖਾਰੀ। ਦੂਜਾ ਮਾਪ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ—ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਥ 'ਚ ਚਾਰ ਕੁਡ਼ਵਾ, ਇੱਕ ਆਡ਼ਹਕਾ 'ਚ ਚਾਰ ਪ੍ਰਸਥ। ਇਸ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ, ਛੇ ਵਿਧੀਆਂ ਵਾਲੇ ਕਰਮ ਲਈ ਪাত্র ਦੀ ਮਾਪ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਨੂੰਮਾਨ ਜੀ ਦੀ ਵਿਧੀ-ਵਿਧਾਨ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ, ਯੁੱਧ ਦੀ ਤਿਆਰੀ, ਅਤੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ, ਵਸ਼ੀਕਰਨ, ਮਿਲਾਪ, ਧਨ-ਦੌਲਤ, ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ, ਦੌਲਤ, ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।