ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਨਾਲ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਰੋਹਾਣੀ ਤੇ ਸ਼ਾਰੀਰੀਕ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦ ਸਾਰਾ ਕ੍ਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ "ਧਗ ਧਗ" ਆਖ ਕੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਚੋਟੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਰਿਸ਼ੀ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਹਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤਲੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਨਾਗ-ਲਤਾ ਦਾ ਪੱਤਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਰੱਖ ਕੇ ਓਹਨੂੰ ਓਪਰੋਂ ਢੱਕ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਬਾਂਸ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਾਂਦਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ। ਜਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਬਦਰੀ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਤੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ ਉਪਚਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕ੍ਰਮ ਜਦ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਲੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਜੰਜੀਰ ਤੋੜ ਕੇ, ਜੋੜਾ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਨ ਕਰੋ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀ ਮੁਨੀ ਹੈ, ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁੱਭ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ। "ਹੰ" ਇਸਦਾ ਬੀਜ ਹੈ, "ਠ" ਦੋ ਵਾਰੀ ਇਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਉਪਯੋਗ ਬੰਨ੍ਹਣ ਤੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਲਈ ਹੈ। ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਪਹਾੜ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਧਿਆਨ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਮ ਦੇ ਨਵੇਂ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੀ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪੇ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਚਿੱਤਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ਅਤੇ ਬੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਛੇ ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਨੂਮਾਨ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਿਖੋ। ਗਊ ਦੇ ਪਿੱਛ, ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਓ। ਇਹ ਚਿੱਤਰ ਲਿਖ ਕੇ, ਮਿੱਟੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ। ਜਦ ਇਹ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਮੰਤਰੀ ਵੱਡੀ ਕੈਦ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਣੀ ਖਰਗੋਸ਼ ਜਾਂ ਮਕਰ ਵਿੱਚ ਪਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤਰ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਲਿਖੋ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਤੋਂ। ਤਿੰਨ ਹਫਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕੇ, ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਸ਼ੁਭ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੋ। ਅੱਠ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸੁਗੰਧੀ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਵਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਸੋਹਣਾ ਵੇਦੀ ਬਣਾਓ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਜਾਪ ਕੇ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹੋ, ਰਾਜਾ—। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ, ਜੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਝੰਡੇ ਉੱਤੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ। ਫਿਰ ਅੱਖਰ ਮਾਲਾ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹਵਨ ਕਰੋ। ਝੰਡਾ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੰਗ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਚਿੱਤਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਧਨੁਮਤ ਵੱਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਅੱਠ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲਾ ਆਕਾਰ ਬਣਾਓ ਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਵੱਟੋ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪਦੇ ਹੋਏ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਕਲਮ ਨਾਲ ਸੋਹਣੇ ਭੂਜ-ਪੱਤਰ ਉੱਤੇ ਲਿਖੋ। ਇਹ ਤਾਬੀਜ਼ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਬਾਂਹ ਜਾਂ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪਹਿਨੋ। ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਗ੍ਰਹਾਂ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ, ਜ਼ਹਿਰ, ਹਥਿਆਰ ਜਾਂ ਚੋਰਾਂ ਤੋਂ ਨਾਹੀ ਹਾਰਦਾ। ਛੇ ਲੰਬੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, "ਦੇਵ ਅੱਗ" ਮੰਤ੍ਰ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਹੈ। "ਪ੍ਰਣਵ", "ਵਜਰ-ਦੇਹੀ", "ਵਜਰ-ਚੁੰਚ" ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੋ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ "ਬਲ", "ਰਕਤ", "ਮੁਖ", ਫਿਰ "ਤੜਿਜਿਹਵਾ" ਅਤੇ "ਮਹਾ" ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰੋ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਟੱਲ ਚੋਟ ਨਾਲ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਹਵਾਨ ਕਰੋ: "ਹੇ ਪਹਾੜੀ ਝਰਨਾ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਓ, ਆਓ!" "ਭੈਰਵ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਆਓ!"—ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਬਦ ਹਨ। ਦੋ "ਜੰਭਯ" ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਕਵਚ-ਅਸਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਪੂਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੁੱਛ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅੱਠ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਵੀ ਵਾਯੂਪੁੱਤਰ, ਵਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ— ਉਹ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।