ਇਹ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਬੱਚੇ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਕਰ ਦਾ ਗ੍ਰਹਣ।" ਫਿਰ, ਇੰਦਰਜਿਤ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਦੁਰਜਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇ।" ਕੁंभਕਰਨ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉੱਚਤ ਆਸ਼੍ਰਯ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਕਾਸ਼ੀਕ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਉੱਦਣ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੇ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਲਕ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਹੋਈ ਜੰਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਕਥਾ ਉਚਾਰਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। "ਮਾਰਤਾਂਡ-ਮੇਰੂ" ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, "ਪਹਾੜ ਦੀ ਆਸਣ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਆਚਾਰਯ-ਮਮ" ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, "ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ" ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਅਤੇ ਦੁਰਜਨਾਂ ਦੀ ਬਦਲੀ ਹਟਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰੋਗਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਕੇ, ਡਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ "ਬਦਲੀ ਹਟਾਓ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, "ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ" ਆਪਣੇ ਲਈ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਆਖਰੀ ਸ਼ਬਦ 'ਤੇ, "ਜੋ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆਓ" ਦੀ ਜੋੜੀ ਉਚਾਰਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਮ ਉਚਾਰਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, "ਦੋਵੇਂ ਨਾਸ ਕਰੋ" ਦੀ ਜੋੜੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੰਜ-ਭਾਗੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਉਲਟ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ "ਸਭ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ" ਦੀ ਜੋੜੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੈਰੀ ਦਲਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, "ਸੈਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਿਤ ਕਰੋ" ਦੀ ਜੋੜੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, "ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋਣ" ਦੀ ਜੋੜੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ "ਧੇ," ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ "ਕਵਚ," ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ "ਫਟ," ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ "ਹਾਨ" ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਮਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਨਤੀਜੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ "ਵ" ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ "ਬ" 'ਤੇ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ, ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲਕੜਾਂ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਾਰ੍ਹ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਛੇ ਭਾਗਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਸ ਦਾ ਬੀਜ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਵਾਤ ਐਸਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਰਾਮ ਚੰਦਰ ਹੈ; ਛੰਦ ਗਾਯਤਰੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੰਜ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਪੂਰੇ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸੀਤਾ ਦੇ ਦੁਖ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਨ ਛੇ-ਅੰਗੀ ਮੰਤ੍ਰ; ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹਨ। ਪੰਜ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲਕੜਾਂ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਲਕੜਾਂ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਨਿਆ ਦੇ ਲਈ, ਮਹਾ ਅਨੁਸ਼ਠਾਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਜੋ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ—ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਹੈ; ਦੇਵਤਾ ਹਨуман, ਵਾਯੂ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਅੰਜਨੇਯਾ ਲਈ, ਹਿਰਦੇ; ਰੁਦ੍ਰ-ਰੂਪ ਲਈ, ਸਿਰ। ਰਾਮ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ, ਅੱਖਾਂ; ਬਾਹਰੀ ਹਥਿਆਰ ਲਈ, ਹਥਿਆਰ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਰੁਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਕੰਨ ਵਿਚ ਝੁਮਕੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਆਸਣ 'ਤੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਛੋਟੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਵਾਨਰ ਦਾ ਧਿਆਨ, ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਰੀਬੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਾਨਰ ਦਾ ਸਿਮਰਨ, ਜੋ ਰਾਮ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਲੰਕਾ ਦੇ ਸੜਨ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨੁਮਾਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਵਾਨਗੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹਨੁਮਾਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਜਾਪ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਨੁਮਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਣ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬਾਘਾਂ ਅਤੇ ਚੋਰਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ, ਚੋਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਕਦੇ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।