ਕਿਸੇ ਭੀ ਸਥੂਲ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਖਸ਼ਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਅੱਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਆਵੇ, ਜਾਂ ਮੰਗਲਵਾਰ ਜਾਂ ਐਤਵਾਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਛਣਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਹਨਾ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਸਿੰਧੂਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਵਜੋਂ ਚਿਡ਼ਵੇ, ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਚਾਵਲ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਮਿਠਾਈਆਂ, ਤੇ ਤਲੇ ਹੋਏ ਲੱਡੂ ਆਦਿ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਤਾਈ (27) ਨਰਮ, ਅਟੁੱਟ ਪੱਤੇ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਮੰਤਰ ਦਸ ਵਾਰੀ ਜਪੇ। ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਦਾਈ ਦੇਵੇ। ਪੱਤੇ, ਜੋ ਚੜ੍ਹਾਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਵਿਚ ਵੰਡ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੁਦ ਵੀ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਪ੍ਰਸਾਦ ਸਵਿਕਾਰ ਕਰੇ। ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਤ ਹੀ ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਦੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਨੂਮਾਨ ਦਾ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੰਤਰ ਜਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕ ਸੌ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਲਿਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਵਿਧੀਆਂ ਵੀ ਨਰਮ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੇਸਰ, ਲੱਕੜੀਆਂ, ਮਾਰੀਚੀ ਦੇ ਬੀਜ ਜਾਂ ਜੀਰਾ, ਸੂਈਆਂ, ਕਰਨਜਾ ਦੇ ਬੀਜ, ਵਟ ਦੇ ਬੀਜ, ਹੋਮ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਜਾਂ ਤੇਲ ਲਾਏ ਹੋਏ ਪਦਾਰਥ ਵੀ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚੰਗੇ ਭਾਗ ਲਈ ਚੰਦਨ, ਇੰਦਰਲੋਚਨ ਦੇ ਬੀਜ ਜਾਂ ਲਵੰਗ ਵਰਗੇ ਪਦਾਰਥ ਵੀ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵੈਰੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ, ਧਾਰੀਦਾਰ ਲੂਣ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵੀ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਅਨਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਦੀ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਲੰਬੀ ਗੱਲ ਕੀ ਕਹੀਏ, ਜੇ ਜ਼ਹਿਰ, ਰੋਗ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਮੋਹ ਜਾਂ ਨਾਸ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਵਸ਼ੀਕਰਨ, ਯੁੱਧ, ਜਖ਼ਮੀ ਹੋਣ, ਦਿਵਿਆ ਕਾਰਜ, ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ, ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੋਣ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਨੂਮਾਨ ਯੰਤਰ ਬਤਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਯੰਤਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ 'ਸਾਧਿਆ' ਅੱਖਰ ਲਿਖੋ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਪਾਸ਼ੀ ਬੀਜ-ਅੱਖਰ ਰੱਖੋ। ਇਸਦੇ ਬਾਹਰ ਇਕ ਲਕੀਰ ਬਣਾਓ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਬਾਹਰ ਚੌਕੋਣ ਬਣਾਓ। ਫਿਰ, ਥੱਲੇ ਵਾਲੇ ਅੱਠ ਵਜ੍ਰ-ਬਿੰਦੂਆਂ 'ਤੇ ਵੀ ਉਹੀ ਬੀਜ-ਅੱਖਰ ਲਿਖੋ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਯੰਤਰ ਤਿੰਨ ਘੇਰਿਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰੋ। ਫਿਰ, ਤਾਡ਼ ਦੇ ਪੱਤੇ ਜਾਂ ਭੋਜ-ਪੱਤਰ ਉੱਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਯੰਤਰ ਬਣਾਓ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਹਨੂਮਾਨ ਜੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣ-ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕਰਕੇ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਇਹ ਯੰਤਰ ਮਾਰੀਚੀ ਵਲੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਜ਼ੁਕਾਮ, ਟੋਣੇ-ਟੋਟਕੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਜਾਂ ਪਿਸਾਚ ਵੀ, ਸਿਰਫ਼ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਯੰਤਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਲੰਬੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਪੰਜ ਗੁਪਤ ਅੱਖਰ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਯਸ਼ ਦੀ ਝੰਡਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਚਮਕ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਜਾਂ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਰੀਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲੰਕਾ ਨਗਰੀ, ਸੜਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਲੰਘ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਹਵਾ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਲਿਖਣਾ, 'ਨ' ਅੱਖਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਫੌਜ ਦੀ ਕੰਧ, 'ਕਾਰਣ' ਅੱਖਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਡਰੋਣ ਡੰਮਰੂ ਦੀ ਧੁਨ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਉਖਾੜਣ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਕਟਣ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਬੰਦਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਮੂਹ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਸੰਬੰਧੀ ਘਟਨਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਅਸਟਰ ਵਿਖੰਡਨ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਵਿਧੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਬ-ਸਿੱਧੀਆਂ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।