ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਕਲੀਫਾਂ, ਜਾਦੂ-ਟੋਨੇ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਅੱਗ, ਜ਼ਹਿਰ, ਚੋਰਾਂ ਜਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੌਲਤ, ਪੁੱਤਰ ਆਦਿ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਧਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਸ਼ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਖੇ, ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਆਖੇ, “ਕੱਟ! ਤੋੜ!”। ਫਿਰ ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਹਥੇਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਬਾ ਕੇ ਛੱਡ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਸਭ ਕਰਮ, ਕੱਚੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ, ਰਾਈ ਅਤੇ ਨਮਕ ਨਾਲ, ਉੱਲੂ, ਕਾਂ, ਗਿੱਧ ਦੇ ਪੰਖ ਅਤੇ ਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਮੈਲ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਰਮ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਹੰਕਾਰੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਅਲੌਕਿਕ ਆਤਮਾ ਉੱਭਰ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਜਾਂ ਮਾੜੀ ਘਟਨਾ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਰਾਖ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਸਥੂਲ ਜਾਂ ਸੁਖਸ਼ਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਕਰਮ ਅਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਮੰਗਲਵਾਰ ਜਾਂ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਆਹਵਾਨ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਸਿੰਧੂਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਵਿੱਚ ਚੌਲਾਂ ਦੀਆਂ ਪਿਠੀਆਂ, ਪੱਕਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਮਿੱਠਾਈਆਂ, ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਤਲੀਆਂ ਗੋਲੀ ਆਦਿ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨੀਆਂ ਹਨ। ਸਤਾਈ (੨੭) ਨਰਮ, ਅਟੁੱਟ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਦਸ ਵਾਰੀ ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਜਪੇ। ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਕਰੇ। ਜੋ ਪੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਭਾਗ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਦ ਵੀ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਭੋਜਨ ਕਰੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਅਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਫਲ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਪਗ ਵਿੱਚ, ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਅੱਗੇ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਲਿਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਮਿਟਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਵਿਧੀਆਂ ਵੀ ਨਰਮ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚ ਕੇ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕੇਸਰ, ਲੱਕੜੀਆਂ, ਮਰੀਚੀ ਜਾਂ ਜੀਰਾ, ਸੂਈਆਂ, ਕਰਨਜ ਜਾਂ ਵਟ ਦੇ ਬੀਜ, ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਤੇਲ ਲਪੇਟੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਭਾਗ ਲਈ ਚੰਦਨ, ਇੰਦਰਲੋਚਨ ਬੀਜ ਜਾਂ ਲਵੰਗ ਵਰਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਮਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵੀ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਅਨਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਭੋਜਨ ਨਾਲ, ਵਧੇਰੇ ਭੋਜਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਲੰਬੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ—ਜਹਿਰ, ਬਿਮਾਰੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਮੋਹ ਜਾਂ ਨਾਸ਼, ਵਸ਼ੀਕਰਨ, ਯੁੱਧ, ਘਾਇਲ ਹੋਣ, ਦੈਵੀ ਕਾਰਜ, ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ—ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਧੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਨੁਮਾਨ ਯੰਤਰ ਬਤਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ “ਸਾਧ੍ਯ” ਅੱਖਰ ਲਿਖੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਾਸ਼ੀ ਬੀਜ-ਅੱਖਰ ਰੱਖੋ। ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਚੌਕੋਣ ਬਣਾਓ। ਫਿਰ, ਉਹੀ ਬੀਜ-ਅੱਖਰ ਆਠ ਵਜਰ-ਬਿੰਦੂਆਂ ਉੱਤੇ ਲਿਖੋ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਯੰਤਰ ਤਿੰਨ ਘੇਰਿਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਤਾੜਪੱਤ ਜਾਂ ਭੂਜਪੱਤ ਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਇਹ ਬਣਾਓ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਾਨਰ (ਹਨੁਮਾਨ) ਦੀ ਪ੍ਰਾਣ-ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕਰਕੇ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਇਹ ਯੰਤਰ ਮਰੀਚੀ ਦੇ ਬੁਖਾਰ, ਜਾਦੂ-ਟੋਨੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।