ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵਿਘਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਬਲਵਾਨ ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਸੀ। ਉਹ ਮਾਰੁਤੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੱਜਣ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਪਚਾਰ ਵਜੋਂ, ਚਾਵਲ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਘੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕੁੱਲ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਅਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ, ਜੋ ਰਾਮ ਚੰਦਰ ਜੀ ਦੇ ਅਤਿ ਭਗਤ, ਬਲ ਅਤੇ ਤੇਜ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ, ਦੱਖਣੀ ਦਿਸਾ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਹਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਘਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਸੁਗਰੀਵ, ਅੰਗਦ, ਨੀਲ, ਜਾਮਵੰਤ ਅਤੇ ਨਲ ਦੀ ਵੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਵਜ੍ਰ ਆਦਿ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ-ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਡਰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਈ-ਬਾਈ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਉਪਚਾਰ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਗ੍ਰਹ, ਦੈਤ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਆਦਿ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਤਮਾਵਾਂ, ਮਿਰਗੀ ਜਾਂ ਜਾਦੂ-ਟੋਨੇ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਜੁਨੂਨ ਜਾਂ ਬੁਖਾਰ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਬੁਖਾਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਆਰਾਮ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮੰਤਰੀ ਜੰਗ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਮੰਤਰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਉਚਾਰ ਕੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਮੰਤਰ, ਭਸਮ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਕੀਲ ਨਾਲ ਉਪਚਾਰ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਜਲਦੀ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਭੋਜਨ ਆਦਿ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦਾਸ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭੋਜਨ-ਕੋਠੇ ਤੋਂ ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਕਰੰਜ ਦੇ ਵੱਡ ਦੇ ਮੂਲ ਲੈ ਕੇ, ਪ੍ਰਾਣ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕਰਕੇ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ, ਸਿੰਧੂਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਜੋ ਦੁੱਖ ਗ੍ਰਹ, ਜਾਦੂ-ਟੋਨਾ, ਰੋਗ, ਅੱਗ, ਜ਼ਹਿਰ, ਚੋਰ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਧਨ-ਪੁੱਤਰ ਆਦਿ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਮੰਤਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਵੈਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ "ਕੱਟ! ਤੋੜ!" ਆਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਹਥੇਲੀਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਦਬਾ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੈਰੀ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੁਸਤਰਦ ਦੇ ਦਾਣੇ, ਨਮਕ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਉੱਲੂ, ਕਾਂ, ਗਿੱਧ ਦੇ ਪਰ ਅਤੇ ਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਮਲ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਦਿਨ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਤ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਘਟਨਾ, ਚਾਹੇ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ, ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਭਸਮ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਮੰਤਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਜਿਹੜੇ ਭਾਰੀ ਜਾਂ ਸੂਖਮ ਦੋਸ਼ ਹਨ, ਉਹ ਦੂਰ ਕਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਟਮੀ, ਚੌਦਸ, ਮੰਗਲਵਾਰ ਜਾਂ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਮਨ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮੰਗਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਾ ਕੇ ਇਹ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰ ਵਿਦਿਆ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਆਹਵਾਨ ਕਰੇ। ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਸਿੰਧੂਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਪਿੰਡ, ਪੱਕਾ ਚਾਵਲ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਮਿਠਾਈਆਂ, ਤੇਲੇ ਵਿੱਚ ਤਲੇ ਹੋਏ ਲੱਡੂ ਆਦਿ ਭੇਟ ਕਰੇ। ਸਤਾਈ ਉਨਮੱਤ, ਅਟੁੱਟ ਕੋਮਲ ਪੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰ ਵਿਦਿਆਨੁਸ਼ਾਸਨ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਦਸ ਵਾਰੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਉਚਾਰ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਕੇ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਦਾ ਉਪਸੰਹਾਰ ਕਰੇ। ਆਖ਼ਿਰ ਵਿੱਚ, ਚੜ੍ਹਾਏ ਹੋਏ ਪੱਤੇ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦੇਵੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰੇ।