ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਰਾਮ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹੀ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜ ਨਾਲ ਉਚਾਰਣ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖਣ ਆਏ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਹੈ, ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਮੂਲ ਦੇਵਤਾ ਰਾਮ ਹਨ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਾਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਖੀਰ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਵਜੋਂ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਦਾਸ਼ਰਥ' ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ 'ਵਿਦਮਹੇ' ਨਾਲ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਦਾ ਨਾਮ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੱਖਰ ਵਜੋਂ ਉਚਾਰਨਾ ਹੈ। 'ਦਇਆ' ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਕਮਲ-ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੀ ਸੀਤਾ ਦਾ ਨਾਮ, ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਸੰਯੁਕਤ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; 'ਸ਼੍ਰੀ' ਉਸ ਦੀ ਬੀਜ-ਅੱਖਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ ਮਹਾ-ਦੇਵੀ ਸੀਤਾ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉੱਤਮ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸਵਭਾਵ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਧਰਮਵਾਨ ਰਘਵ (ਰਾਮ) ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਿੰਗਾਸਨ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਛੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਪੂਜਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਵਾਯੁ-ਪੁੱਤਰ (ਹਨੁਮਾਨ) ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਦੁਬਾਰਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚੰਦਨ ਲਗੇ ਚਮਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜ-ਕ੍ਰਿਪਾ ਲਈ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਭੂਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਦੂਰਵਾ ਘਾਹ ਅਤੇ ਅਭਿਰੂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸੀਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਯ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਫਿਰ ਗਾਯਤਰੀ ਹਨ। ਛੇ-ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੀ ਲੰਬੀ ਬੀਜ-ਅੱਖਰ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਦੇ ਛੇ ਅੰਗ ਪੂਰੇ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਤੀਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਮਨ ਰਾਮ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਕੇ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਖੀਰ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਧੀ-ਵਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਰਾਮਚੰਦਰ ਦੇ ਕਈ ਰੂਪ ਹਨ, ਜੋ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਅੱਠ ਜਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਾਂ ਇੱਕ ਸੌ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਮ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਲਕਸ਼ਮਣ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਬਿਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਧੂਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਨਿੱਤ, ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਜਾਪਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਜਿੱਤ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਜ-ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਇਕੋ ਮਾਰਗ ਹੈ। ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਪਣਾ ਖੋਇਆ ਰਾਜ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮੰਤ੍ਰ ਪੰਜਾਹ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕੇ, ਖੋਇਆ ਰਾਜ ਮੁੜ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕੇ, ਪੁਰੁਹੁਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕੇ, ਭਾਰੀ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਤਪਤ੍ਰ ਦੇ ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਤਾਜ਼ਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਛ (ਕੁਸ਼ਠ) ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖਾਂਸੀ ਜਾਂ ਛਾਤੀ ਦੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ, ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਪਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪੀੜਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਪਰਕ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੂੰਹ, ਅੱਖਾਂ ਆਦਿ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਭਾਰੀ ਰੋਗ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਾਵ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਆਹ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ, ਸੀਤਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਹਨੁਮਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਮੰਤ੍ਰ-ਜਾਪ ਅਤੇ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਰਾਜ, ਰੋਗ-ਮੁਕਤੀ, ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।