ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ-ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਬਤਾਈ ਗਈ। ਇਸ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਸਾ, ਅੰਕੁਸ਼, ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਬਾਣ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਬਿਲਵਾ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਫਲ, ਫੁੱਲ, ਤਿਲ ਜਾਂ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ‘ਤਾਰਾ’ ਮੰਤਰ, ਮਾਇਆ, ਭਰਤਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਰਾਮ ਅਤੇ ਮਨੋਭਵ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਅੰਗਿਰਸ ਹਨ, ਛੰਦ ਮਾਪਣ ਹੈ ਅਤੇ ਗਾਇਤਰੀ ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਮੰਤਰ-ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਅੰਗ-ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ‘ਪ੍ਰਣਵ’ ਅੱਖਰ ਹਿਰਦੇ ਹੈ, ਸੀਤਾਪਤੀ ਰਾਮ ਹੈ, ਅਤੇ ‘ਣੇਂਤਿਮਹ’ ਅੰਤ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਿ ਹਨ, ਛੰਦ ਮਾਪਣ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਤੀ ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਰਾਮ, ਸਮੁੰਦਰ, ਅੱਗ, ਵੇਦ ਅਤੇ ‘ਅਕ੍ਸ਼ੀ’ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ‘ਤਾਰਾ’ ਅਤੇ ‘ਹ੍ਰੰ’ ਅੱਖਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਯੋਗ ਆਸਥਾਨ ਲਈ ਉਚਾਰਨਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ। ਉੱਚੀ ਕੀਰਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਲਈ, ਭਰਗੁ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਹਨ, ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਮੰਤਰ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰ ਜਪ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਖੀਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ‘ਦਾਸ਼ਰਥ’ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ‘ਵਿਦਮਹੇ’ ਅੱਖਰ ਉਚਾਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਰਾਮ ਅੱਖਰ ਹੀ ਉਚਾਰਨਾ, ਅਤੇ ‘ਦਇਆ’ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਮਲ-ਆਸਨ ਸੀਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਇੱਥੇ ਰੱਖਣਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਦੋ ਸੰਯੁਕਤ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਦੇਵੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ‘ਸ਼੍ਰੀ’ ਉਸ ਦਾ ਬੀਜ-ਅੱਖਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਹਾ ਦੇਵੀ ਸੀਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ, ਜੋ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸੇਜ ਸਾਂਝੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਛੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ sunrise ਵੇਲੇ, ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਸਨ ਤੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਰਾਮ ਦੀ ਸਹੀ ਪਾਸੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਸਨਮਾਨ ਦਿਓ। ਪੱਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਦੁਬਾਰਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਚੰਦਨ ਲਗੇ ਜਾਸਵੰਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਕੀ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਲਈ ਹਵਨ ਕਰੋ। ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨਤਾ ਲਈ, ਅਤੇ ਦੁਰਵਾ ਘਾਸ ਤੇ ਅਭਿਰੂ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਹਵਨ ਕਰੋ। ਸੀਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਿ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਾਇਤਰੀ ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਲੰਬੇ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਬਾਣ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਸ਼ਹਿਦ ਅਤੇ ਖੀਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਆਸਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰੇ। ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮਚੰਦਰ ਦੇ ਕਈ ਰੂਪ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪੂਰੀ ਏਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਤੇ ਅੱਠ ਜਾਂ ਸੌ ਵਾਰ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਰਾਮ ਮੰਤਰ ਜਪਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਮੰਤਰ ਨਹੀਂ ਉਚਾਰਦੇ—ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲਕਸ਼ਮਣ ਮੰਤਰ ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਇਕੱਲੇ ਜਪਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਮੰਤਰ ਜਿੱਤ ਲਈ ਹੈ; ਇਹ ਰਾਜ-ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਇਕੋ-ਇਕ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਪਣਾ ਖੋਇਆ ਰਾਜ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮੰਤਰ ਪੰਜਾਹ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਜਪ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਖੋਇਆ ਰਾਜ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਜਪ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਜਪ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਕਾਲ ਮ੍ਰਿਤਿਉ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੀ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।