ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਰਸਤੇ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਛੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀਆਂ ਅਰਪਣਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਪਧਤੀ, ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਛੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਛਤ ਵਸਤੂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਲਈ, ਐਸੇ ਹੀ ਹੋਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਮੰਤ੍ਰ ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਛੇ-ਅੱਖਰ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਵਾਂਗ, ਇਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਠ-ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ 'ਸ਼ਿਵੋਮਾਰਾਮ' ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, 'ਸ਼ਿਵੋਮਾਰਾਮਚੰਦ੍ਰ' ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇਵਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਜਟਾਧਾਰੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਭਸਮ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਪਾਸੇ ਫੰਕ, ਅੰਕੁਸ਼, ਧਨੁ ਅਤੇ ਬਾਣ ਹਨ, ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ, ਫਲਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਤਿਲ ਜਾਂ ਕਮਲ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। 'ਤਾਰਾ' ਅੱਖਰ, ਮਾਇਆ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਰਾਮ, ਅਤੇ ਮਨੋਭਵ — ਇਹ ਸਭ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੰਗ ਹਨ। ਅੰਗੀਰਸ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਛੰਦ ਮਾਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਾਇਆਤਰੀ ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਮੰਤ੍ਰ-ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤ ਕੇ ਅੰਗ-ਕ੍ਰਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। 'ਪ੍ਰਣਵ' ਅੱਖਰ ਹਿਰਦੇ ਹੈ, ਸੀਤਾਪਤੀ ਰਾਮ ਹੈ, ਅਤੇ 'ਣੇਂਤਿਮਹ' ਅੰਤ ਹੈ। ਅਗਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਛੰਦ ਮਾਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਤੀ ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਰਾਮ, ਸਮੁੰਦਰ, ਅੱਗ, ਵੇਦ ਅਤੇ 'ਅਕ੍ਸ਼ੀ' ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜ-ਅੰਗ ਰਸਮ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 'ਤਾਰਾ' ਅਤੇ 'ਹ੍ਰੰ' ਅੱਖਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਯੋਗ ਹੈ। ਉੱਚੀ ਖ਼ਿਆਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਲਈ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਖੀਰ-ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ 'ਦਾਸਰਥ' ਨਾਲ ਅਤੇ ਅੰਤ 'ਵਿਦਮਹੇ' ਨਾਲ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਅੱਖਰ ਵਜੋਂ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ 'ਦਇਆ' ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਵੇ। ਕਮਲ-ਆਸਨ ਸੀਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਇੱਥੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੋ ਜੋੜਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਨਾਲ। ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; 'ਸ਼੍ਰੀ' ਉਸ ਦਾ ਬੀਜ-ਅੱਖਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਹਾ-ਦੇਵੀ ਸੀਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵਿਦਯਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਤਮ ਗਹਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਮਿਕ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਛੌਣੇ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਛੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਉਗਣ 'ਤੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਹਮਣੇ ਪਵਨ-ਪੁਤ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਦੁਬਾਰਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚੰਦਨ ਲਗੇ ਚਮਲੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜ-ਕ੍ਰਿਪਾ ਲਈ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਧਨ-ਲਾਭ ਲਈ, ਅਤੇ ਦੂਰਵਾ ਘਾਹ, ਅਭਿਰੂ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ। ਸੀਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਅਗਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਾਇਆਤਰੀ ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਛੇ-ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਲੰਬੇ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਧਨੁ ਅਤੇ ਬਾਣ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਮਨ ਰਾਮ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਹੋਇਆ, ਮਧੂ ਅਤੇ ਖੀਰ-ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਹ ਰਸਮ ਸਿਆਮਤਾ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਕਰੇ।