ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਮਾਪੁਤ੍ਰ ਰਾਮ ਦੇਵਤਾ ਮੀਟਰ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਾਮ ਉਹ ਮਹਾਨ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਦਸ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਅਠਾਰਾਂ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਪੁਰੁਸ਼ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਵਿੱਚ ‘ਤਾਰਾ’ ਬੀਜ ਹੈ, ‘ਨਮਹ’ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ-ਸਮਾਨ ਅੱਖਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਛੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਮੰਤਰ ਜਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਬ ਨਗਾਰੇ, ਢੋਲ, ਸ਼ੰਖ, ਤੁਰਹੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ। ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ, ਕੈਪੂਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਵਾਤਾਵਰਨ ਮਹਕਦਾ ਹੈ। ਦੇਵੀ-ਗਣ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਆਪਣੀ ਨਿਰਮਲ ਵਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਸੁਰ-ਵਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਮ, ਸਉਮਿਤ੍ਰੀ (ਲਕਸ਼ਮਣ) ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਟਾ-ਮੁਕੁਟ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਰਾਵਣ ਦਾ ਵਧ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਘੀ ਅਤੇ ਖੀਰ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਰਾਮ ਦੇ ਮੰਤਰ ਦੇ ‘ਹਨ’ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਆਖਰੀ ਭਾਗ ਹਥਿਆਰ, ਕਵਚ ਅਤੇ ਅੱਗ ਲਈ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇਸ ਲਈ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਮੀਟਰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਮੰਤਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ‘ਤਾਰਾ’, ਆਪਣਾ ਬੀਜ, ‘ਕਮਲਾ’ ਅਤੇ ‘ਰਾਮਭਦ੍ਰ’ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਵੇ। ‘ਦਸ-ਮੁਖੀ’ ਨਾਸਕ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ‘ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਇਹ ਦੈ’ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਬੀਜ-ਰਹਿਤ, ਬਤੀ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਫਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਦੇਵਤਾ ਰਾਮਭਦ੍ਰ ਹੈ, ਬੀਜ ਆਪਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਇੰਦਿਰਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਅੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰ ਦੇ ਅੱਖਰ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਮੂੰਹ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਜੋੜ, ਛਾਤੀ, ਹਿਰਦੇ ਅਤੇ ਨਾਭੀ ਤੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਤਿਆਨ ਨਾਲ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ‘ਤਾਰਾ’, ‘ਮਾਇਆ’, ‘ਰਮਾ’ ਦਾ ਜੋੜ ਅਤੇ ‘ਦਸ਼ਰਥ’ ਨਾਲ ‘ਹ੍ਰੰ’ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ‘ਹ੍ਰਦ’ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਮੰਤਰ ਦਾ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ‘ਆੰਜਨੇਯ’ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਗੁਰੂ ਲਈ ‘ਹ੍ਰਦ’ ਅੱਖਰ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ‘ਰਾਮ’ ਸ਼ਬਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪੰਜਵੇਂ ਅੱਖਰ ‘ਹਿਰਦੇ’ ਹੈ। ‘ਰਾਮ’ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ‘ਚੰਦ੍ਰ’ ਅਤੇ ‘ਭਦ੍ਰ’; ‘ਨੇਮ’ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ‘ਪਾਵਕਵੱਲਭਾ’ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਮ ਅੱਗ ਅਤੇ ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਮੀਟਰ ਗਾਯਤਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਰਾਮ ਹੈ। ਮੰਦਾਰਾ ਆਲਤਰ ਦੇ ਕਮਲ-ਆਸਨ ਤੇ, ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਉਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਟੰਗ ਬਾਂਏ ਪਾਸੇ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੈ। ਛੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪੂਜਾ-ਆਰਚਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ, ਇਕ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਤਿੰਨ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਛੇ-ਭਾਗੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਛਤ ਵਸਤੂਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਇਕ-ਅੱਖਰੀ ਲਈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਮੰਤਰ ਅੱਠ-ਅੱਖਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਛੇ-ਅੱਖਰੀ ਵਾਂਗ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਾ-ਯੋਗ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਠ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ‘ਸ਼ਿਵੋਮਾਰਾਮਾ’ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ‘ਸ਼ਿਵੋਮਾਰਾਮਚੰਦ੍ਰ’ ਦੇਵਤਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਛੇ ਅੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਜਟਾ-ਧਾਰੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਭਸਮ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ, ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸ੍ਰਧਾ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਅਗਾਂਹ ਵਧਦੀ ਹੈ।