ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਤਮਿਕ ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇ। ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਫੁੱਲ ਦੀ ਪੰਖੜੀਆਂ ਦੇ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਅੱਠ ਭੈਰਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਭੈਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਟੁਕ, ਕਾਲਦਮਨ, ਦੰਤੁਰਾ, ਵਿਖਟਾ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ, ਗਦਾ, ਪਦਮਾ, ਨੰਦਕਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰੰਗਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਵਜ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੈਰਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਦਰਵਾਜਿਆਂ 'ਤੇ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਪ੍ਰਕਟਾ ਆਦਿ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਅੱਠ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤਾਰੇ ਹਨ। ਜੇ ਉਪਾਸਕ ਇਹ ਸadhna ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਵਿਚ ਉਹ ਵਾਣੀ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਿਚ ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਸਮਾਨ। ਇਸ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ, ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠ (੧੦੦੮) ਵਾਰੀ ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਭਿਆਸ ਇਤਨਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਮੁੱਕਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੋਲੀ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਸ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਛੱਡਣ ਤੱਕ ਮੰਤਰ ਦੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਯੋਤਿਸ਼ਮਤੀ ਬੂਟੀ ਦੇ ਬੀਜ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਵਧਾ ਕੇ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਪਾਸਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਵੈਦ, ਆਗਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਜਾ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਾਣਪਤਿਆ, ਸੌਰ, ਸ਼ਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ੈਵ ਰੀਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੰਤਰ ਗਾਣਪਤਿਆ ਆਦਿ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ। ਇਹ ਰਾਮ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਰੂਪ ਹਨ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ, ਜਿਹੜੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਛੋਟੇ ਪਾਪ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਦਾ ਦ੍ਰਸ਼ਟਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਛੰਦ ਗਾਇਤਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਰਾਮ ਹੈ। ਛੇ ਲੰਬੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੰਤਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਆਦਿ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਪਾਸਕ ਰਾਮ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ, ਜੋ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੀਰ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਸੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਪਾਸਕ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ, ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਧਾ ਕੇ ਜਾਪ ਕਰੇ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਪੀਠ 'ਤੇ ਵਿਮਲਾ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸ ਪਿੱਠਾ ਦੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਸਾਹਮਣੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਦੋਨੋ ਪਾਸ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਹਨੁਮਾਨ, ਸੁਗਰੀਵ, ਭਰਤ ਅਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਹਨੁਮਾਨ ਸਾਹਮਣੇ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪੁਸਤਕ ਰੱਖ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛਤਰੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਸੁਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਰਾਜ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਕੋਪ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਦੀ ਠੀਕ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਪਾਸਕ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਕীয় ਵਧੀਕ, ਧਨ, ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਰਤਨ ਲਈ, ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਲਾਲ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨਚਾਹਾ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਪਾਸਕ ਸਵੇਰੇ ਮੰਤਰ ਜਾਪ ਕਰ ਕੇ ਪਾਣੀ ਪੀਵੇ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਕਵੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਪਾਸਕ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਜੜੀਆਂ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਰੋਗ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਸ਼ਕਤੀ, ਗਿਆਨ, ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।