ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਸਤ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਗੰਭੀਰ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਾਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ "ਸਭ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ" ਅਤੇ "ਸਵਾਮੀ" ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਿਆ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਤਾਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਦੇਵੀ ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਹਨ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਦੀ ਦੱਖਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਦਾਤਾ ਹਨ। ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਮੂਰਤ ਬਰਫ਼ੀਲੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹਵਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮੂਰਤ, ਜੋ ਜੜ 'ਤੇ ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਸਨ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਨੰਦਨ, ਸਨਕ, ਸ਼੍ਰੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਨਿਰੁਕਤਾ ਅਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਵਿਆਕਰਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਜੜ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਅੱਠ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਅੱਠ ਭੈਰਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਭੈਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਟੁਕਾ, ਕਾਲਦਮਨ, ਦੰਤੁਰਾ ਅਤੇ ਵਿਕਟਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸੰਖ, ਚਕ੍ਰ, ਗਦਾ, ਪਦਮਾ, ਨੰਦਕ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰੰਗ, ਅਤੇ ਵਜ੍ਰ ਆਦਿ ਬਾਹਰੀ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਪ੍ਰਕਟਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਅੱਠ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਵਿਆਪਕ ਪੂਜਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਵਾਣੀ ਬੋਲਣ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ। ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਪਾਯਾਂ ਨਾਲ, ਜੇ ਕੋਈ ਮੁਕ (ਗੂੰਗਾ) ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਬੋਲਣ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ, ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪਾਇਆ। ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਛੱਡਣ ਤੱਕ, ਉਸ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ। ਜੋਤਿਸ਼ਮਤੀ ਲਤਾ ਦੇ ਬੀਜ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਵਧਾਇਆ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵਿਦਵਾਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ, ਆਗਮਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਮਾਨਵ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਗਣਪਤਿਆ, ਸੌਰਾ, ਸ਼ਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ੈਵ ਰੀਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗਣਪਤਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ। ਇਹ ਰਾਮਾ ਲਈ ਅਤਿ ਗੁਪਤ ਤੱਤ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਦੇ ਕਰਮ, ਜਾਣੇ-ਅਣਜਾਣੇ, ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਲੱਖਾਂ ਛੋਟੇ ਪਾਪਾਂ, ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਹੋਣ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਗਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਨ, ਛੰਦ ਗਾਇਤਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਰਾਮਾ ਹਨ। ਛੇ ਲੰਬੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਕਰਮ ਕੀਤਾ। ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਆਦਿ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਰਾਮਾ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਾਲੇ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਅਤੇ वीर ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੇ, ਸੀਤਾ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਫੜੀ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਧਾ ਕੇ, ਜਾਪ ਕੀਤਾ। ਵੈਸ਼ਨਵ ਆਸਨ 'ਤੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਵਿਮਲਾ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਸਾਹਮਣੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਦੋ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਹਨੁਮਾਨ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਭਰਤਾ ਅਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਕੀਤਾ।