ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ, ਨਾਰਾਇਣ ਪਿੱਛੇ ਵੱਜਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ ਹੈ ਜੋ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਸੱਜੀ ਪਾਸੇ ਗੋਵਿੰਦ ਹਨ, ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਦੱਖਣ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਅਮਰਾਵਿੰਦਾਕ੍ਸ਼ ਹਨ, ਜੋ ਗਦਾ ਫੜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ। ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਜਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਪਰ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਹਨ, ਉਹ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗਦਾ ਫੜਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਹਰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਆਦਿ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ, ਭੈਤ ਭਰਿਆ ਹਰੀ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਬਾਹਰ ਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਹੀ ਵਿਧੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ। ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਨਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ! ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਪਾਠ ਅਤੇ ਜਪ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉੱਚਤ ਹੈ ਕਿ ਉੱਚਤ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਤਰ "ਜੈ ਜੈ ਸ਼੍ਰੀ ਨਰਸਿੰਘ" ਆਠ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਹੈ। "ਜਯਾ ਨਰਸਿੰਘ" ਸਭ ਇੱਛਿਤ ਵਰਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਛੇ ਲੰਬੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੀ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਛੇ ਅੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਨਰਸਿੰਘ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ-ਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ! ਅੱਗ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਤੀਖੇ ਤੇ ਪ੍ਰਖਰ ਰਸ਼ਮੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਧਨੁਸ਼ ਫੜਦੇ ਹੋ, ਠੰਢੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਮਕੁਟ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ! ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਨਿਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਘੀ ਤੇ ਖੀਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਹਾਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਖਰ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਤੀਖਾ ਰੂਪ ਅਤੇ 'ਠ' ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੋ ਰੂਪ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਬੰਧਨਾਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਦੋ ਕਵਚ-ਹਥਿਆਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਚਾਸੀ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਭਗਤ ਨੂੰ ਇੱਛਿਤ ਵਸਤੂਆਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਛੰਦ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਪ੍ਰਖਰ ਨਰਸਿੰਘ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਉੱਤਮ ਮੰਤਰ ਸਭ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੈ; ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਬੀਜ 'ਜੰ' ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ 'ਹੰ' ਹੈ; ਇਸ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਹੈ। ਪ੍ਰਖਰ ਨਰਸਿੰਘ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਛਾਤੀ ਫਾੜਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੇਸ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਜਲਦੇ ਕੋਲੇ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ; ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੰਜ ਅੰਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਨਿਤ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਸਿਧੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਪ੍ਰਖਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਵਿਦਯੁਤ-ਨੁਮਾ ਨਖਾਂ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੋ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੋ! ਦੋ ਅੰਧਕਾਰ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 'ਸਵਾਹਾ' ਨਾਲ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਨਿਰਭੈਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਾਹਠ (62) ਅੰਗ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਨਿਤ ਹਨ। ਨਰਸਿੰਘ ਲਈ 'ਤਰਾ' ਅੱਖਰ ਬੀਜ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਵਾਰਾਹਾ ਰੂਪ ਲਈ ਵੀ 'ਤਰਾ' ਬੀਜ ਹੈ; ਨਰਸਿੰਘ ਲਈ 'ਬੀਜ' ਵੀ ਹੈ। ਰਾਮ ਲਈ ਤ੍ਰਿਪਲ 'ਪਾਪ-ਧ੍ਰੁਵਾ' ਬੀਜ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਦੁਹਰਾ 'ਜਯਾ' ਹੈ। 'ਤਰਾ' ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਹੈ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਸਾਰਥਕਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਛੰਦ ਅਤਿਜਗਤੀ ਹੈ; ਦੇਵਤਾ ਮਨੁ ਹੈ। ਛੇ ਲੰਬੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਬੀਜ ਲੈ ਕੇ, ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਮੰਤਰ, ਰੂਪ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਤੇ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।