ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਪੂਰਨ ਸਿੱਧੀ ਰਾਹੀਂ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਦ੍ਰਸ਼ਟਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ; ਇਸ ਦੀ ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁੱਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਅਤੇ ਨਰਸਿੰਹ ਜੀ ਹਨ। ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ, 'ਓਮ' ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ 'ਸ਼ਿਵਾਰਯ' ਅਤੇ 'ਮਹਾਨ ਸ਼ਰਭ' ਨੂੰ ਵੀ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ਫਿਰ, ਰਾਮ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉੱਚਤਮ ਦੋ 'ਕ੍ਸ਼' ਅੱਖਰ ਉਚਾਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਕੇਸ਼ਵ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਨਾਰਾਇਣ ਮੇਰੀ ਜੰਘਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਮੇਰੇ ਨਾਭੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਦੀ। ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਮੇਰੇ ਗਲੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਦੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਜਪ ਸਮੇਂ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਲਗਨ ਨਾਲ, ਨਿਆਸ ਮੁੜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਰੇ ਪਿੱਛੇ ਨਾਰਾਇਣ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਘਣੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗੇ ਕਾਲੇ ਹਨ। ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਗੋਵਿੰਦ ਹਨ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਅਮਰਵਿੰਦਾਕਸ਼ ਮਸਾਲ ਲੈ ਕੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਧੁਸੂਦਨ ਵੀ ਹਨ। ਉੱਤਰੀ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮਾਧਵ ਹਨ, ਜੋ ਵਜ੍ਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਪਰ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਹਨ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਖੜੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੁਖ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਾਲਾਵਾਲਾ, ਭੈਅਨਕ ਹਰਿ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਬਾਹਰੋਂ ਅਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਹੀ ਵਿਧੀ ਨਰਸਿੰਹ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰ-ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। "ਤੁਸੀਂ ਜੈਵੰਤ ਹੋ, ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ!" - ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਪਾਠ ਅਤੇ ਜਾਪ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉੱਚਤ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੇ। ਇਹ ਉੱਤਮ ਮੰਤ੍ਰ ‘ਜਯ ਜਯ ਨਰਸਿੰਹ’ ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ 'ਜਯ ਨਰਸਿੰਹ' ਮੰਤ੍ਰ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਛੇ ਲੰਮੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੀ ਛੰਦ ਵਿੱਚ ਛੇ ਅੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਨਰਸਿੰਹ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ-ਮੁਕੁਟਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। "ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ! ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨਾਲ ਮੰਡਿਤ ਹੋ, ਰਾਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ!" ਫਿਰ, ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਣਿਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਘਿਉ ਤੇ ਖੀਰ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਮਹਾਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤੀਬਰ ਰੂਪ ਅਤੇ 'ਠ' ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੋ ਰੂਪ ਉਚਾਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਦੋ ਬੰਧਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇਣਾ, ਅਤੇ ਦੋ ਕਵਚ-ਅਸਤਰ ਉਚਾਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪਚਾਸੀ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਭਗਤ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਛੰਦ ਵਿੱਚ ਭੀ ਭੈਅਨਕ ਨਰਸਿੰਹ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਉੱਚਤਮ ਮੰਤ੍ਰ ਪੂਰਨ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਦ੍ਰਸ਼ਟਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹਨ, ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁੱਪ ਹੈ, ਬੀਜ 'ਜੰ' ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ 'ਹੰ' ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਪ੍ਰਯੋਗਤਾ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਹੈ। ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਭੈਅਨਕ ਨਰਸਿੰਹ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸੀਨੇ ਨੂੰ ਚੀਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਅੱਖਾਂ ਜਲਦੇ ਅੰਗਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਨ, ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁੱਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਾਰੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਕਰਮ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।