ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨਰਸਿੰਹ ਦੇ ਉਚਿਤ ਮੂਦਰਾਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨੂੰ ਅੰਗੂਠਿਆਂ ਨਾਲ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਵੱਲ ਕਰਕੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤੇ ਵੱਲ ਕਰਕੇ ਵਿਚਕਾਰਲੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨੂੰ ਨੀਵੇਂ ਬਿੰਦੂ ‘ਤੇ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੰਗੂਠਿਆਂ ਨੂੰ ਤर्जਨੀ ਉਂਗਲੀਆਂ ‘ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਤर्जਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛਲੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਵਿਚਕਾਰਲੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਅਤੇ ਤर्जਨੀਆਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਚੱਕਰ-ਮੂਦਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਨਰਸਿੰਹ ਦੀਆਂ ਮੂਦਰਾਵਾਂ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹਨ। ਫਿਰ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਘੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕ-ਪਾਲਕਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੁਖਦਾਇਕ ਕੰਮ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਨਰਮ ਰੂਪ ਦਾ ਸਮਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਭਯਾਨਕ ਕੰਮ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਗਿਆਨੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਭਯਾਨਕ ਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਵੀ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਨਖਾਂ ਅਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਨਰਸਿੰਹ ਖਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਮੰਡਲ ਥੱਲੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਤਿਥੀ ਵਾਂਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸਮੱਰਿਧੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਰਹਰੀ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਣਿਤ ਸਫੈਦ ਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ। ਇਹ ਰੂਪ ਵਿਸ਼, ਅਕਾਲ ਮੌਤ, ਰੋਗ ਆਦਿ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨਰਸਿੰਹ ਦਾ ਇਹ ਰੂਪ ਆਂਤਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਭਯਾਨਕ, ਗਲੇ ‘ਚ ਹਾਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈ, ਗਲਾ ਨੀਲਾ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਲਾ, ਗਦਾ, ਕਮਲ, ਸ਼ੰਖ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਗਵਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ, ਭਾਲਾ, ਤੇਰ, ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਰਹਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ। ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਉੱਤੇ ਤੱਕ, ਸਾਰੇ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਝਲਕ ਉਸਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੌਤਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੈਵੀ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਨਰਸਿੰਹ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ, ਹਰ ਇਕ ਗਹਿਣੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਦੋ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚੱਕਰ ਹਨ, ਦੋ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੇਰ ਹਨ। ਦੋ ਹੱਥ ਫੰਦਾ ਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੋ ਹੱਥਾਂ ਉੱਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖੇ ਤਾਜ ਹਨ। ਹੇ ਨਾਰਦ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ, ਭਯਾਨਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਣੀ ਵਰਗੇ ਨਰਸਿੰਹ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ। ਨਰਸਿੰਹ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਸਰਵੋਤਮ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹਲ, ਮੋਸਲ, ਅਭਯ ਮੂਦਰਾ ਅਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਹਨ। ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਢਾਲ, ਫੰਦਾ ਅਤੇ ਭਾਲਾ ਹਨ। ਹੋਰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼, ਤਰਜਨੀ ਮੂਦਰਾ, ਗਦਾ, ਡੰਕਾ ਅਤੇ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੀ ਟੋਕਰੀ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਆਂਤਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਪਕਾਰੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੇ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲਕਸ਼ ਪੂਰੇ ਹੋਣ। ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਸੁਪਰਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ, ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਕਮਲ-ਹਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰ, ਸ਼ੰਖ, ਅਭਯ ਮੂਦਰਾ ਅਤੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮੂਦਰਾ ਹੈ। ਜਪਕਾਰੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਰਸਿੰਹ ਦੀ ਫੁੱਲਾਂ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਪੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਛੱਡੇ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ ‘ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰੇ। ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜਦ ਤੱਕ ਵਾਪਸ ਨਾ ਆ ਜਾਵੇ, ਉਸਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਰਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਨਾਲ, ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ। ਜੇਕਰ ਮੰਤਰੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ, ਜਦੋਂ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ 108 ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭਸਮ ਨਾਲ...