ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਭਿਆਸੀ, ਜਦੋਂ ਮਨਤਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਅੱਖਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਓਮ ਦੇ ਪ੍ਰਣਵ ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਢੰਗ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਧਰਦਾ ਹੈ। ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਉਂਗਲਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਹਰ ਜੋੜ, ਨੀਵਾਂ ਅਤੇ ਚੋਟੀ, ਸਿਰ, ਮੱਥੇ, ਭ੍ਰੂ ਮੱਧ, ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਅੱਖਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਲੇ, ਨੱਕ, ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਦੋ ਪਾਸਿਆਂ ਅਤੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਤੇ ਵੀ ਇਹ ਅੱਖਰ ਧਰੋ। ਟਖਣ, ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ, ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਜੋੜ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਇਹ ਅੱਖਰ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੈਰ, ਟਖਣ, ਘੁੱਟਣ, ਕਮਰ, ਨਾਭੀ ਅਤੇ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਵੀ ਇਹ ਅੱਖਰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੰਨ, ਮੂੰਹ, ਨੱਕ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸਿਰ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਫਿਰ ਮੁੜ ਮੂੰਹ, ਦਿਲ, ਨਾਭੀ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਇਹ ਅੱਖਰ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, 'ਉਗ੍ਰ' ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦ, ਜਿਵੇਂ 'ਹੇ ਮੌਤ ਦੇ ਮੌਤ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ', ਦਿਲ, ਨਾਭੀ, ਕਮਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ, ਕੁੱਲ ਨੌ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਧਰੋ। 'ਨਰਸਿੰਹ' ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨਾਮ ਵੀ ਪਿਛਲੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਨਤਰ ਦੇ ਅੱਖਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦਿਲ ਤੋਂ ਭੌਂਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ, ਇਹ ਨਾਮ ਧਰੋ। ਇਹੀ 'ਹਰੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ' ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਕ੍ਰਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਨ੍ਰਿਹਰੀ ਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿੱਛੋੜਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਨਰਸਿੰਹ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਥਲ, ਜਲ ਜਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਗੁਟਨੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਥੋੜੀ ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਅਤੇ ਜੀਭ ਚੱਟਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਮ ਹੱਥ ਦੀ ਛੋਟੀ, ਅੰਗੂਠੀ ਅਤੇ ਮੱਧ ਉਂਗਲ ਨੂੰ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਅੰਗੂਠਿਆਂ ਨਾਲ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਕੇ, ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਨਾਭੀ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਥੱਲੇ ਵੱਲ ਕਰਕੇ ਫੈਲਾਓ। ਫਿਰ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤੇ ਵੱਲ ਕਰਕੇ, ਮੱਧ ਉਂਗਲਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਮਿਲਾਓ, ਇੰਡੇਕਸ ਉਂਗਲਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਅੰਗੂਠਿਆਂ ਨੂੰ ਇੰਡੇਕਸ ਉਂਗਲਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਕਰ ਮੁਦਰਾ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੱਧ ਉਂਗਲਾਂ ਇੰਡੇਕਸ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਨਰਸਿੰਹ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹਨ। ਇਸ ਉਪਚਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਘੀ ਦੀਆਂ ਹਵਨ ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਜੀਵ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਚਿਹਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਕੋਮਲ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਕੋਮਲ ਰੂਪ ਦਾ, ਤੇਜੀਲੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਉਗ੍ਰ ਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ। ਜਿਸ ਜੀਵ ਨੂੰ ਨਖਾਂ ਅਤੇ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਸਿਰਿਆਂ ਨਾਲ ਖਾਧਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਵੀ ਧਿਆਨ ਕਰੋ। ਜੇ ਯਗਨ ਚਕ੍ਰ ਹੇਠਾਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿਹਮਾਨ ਵਾਂਗ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲਾਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਣਿਤ ਨਰਹਰੀ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਸਫੈਦ ਰੂਪ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ। ਇਹ ਰੂਪ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ—ਜ਼ਹਿਰ, ਅਕਾਲ ਮੌਤ, ਰੋਗ ਆਦਿਕ—ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਤਮਾ ਅੰਤੜੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਉਗ੍ਰ, ਗਲੇ ਵਿਚ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਬੜੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਨੀਲਾ ਗਲਾ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੁਖ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹੱਥ ਵਿਚ ਮਾਲਾ, ਗਦਾ, ਕਮਲ, ਸ਼ੰਖ ਹੈ ਅਤੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਕਤਾਰ, ਭਾਲਾ, ਤੀਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ, ਨਰਹਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਉੱਤੇ ਤਕ, ਹਰ ਰੰਗ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੌਤ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਿਵ੍ਯ, ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਨਰਸਿੰਹ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹਰ ਆਭੂਸ਼ਣ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।