ਇਸ ਉੱਤਮ ਵਿਧੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਭਗਤ ਦੇਵੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਵੀਨੀਆਂ ਦੀ ਉਚਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੋਨੋਂ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਚਾਵਰਾਂ ਨਾਲ ਠੰਢੀ ਹਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨੈਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲਾਂ ਵਰਗੇ ਲਗਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹਿਲ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਰੂਪ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੰਤੋਖ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ ਬੀਜ ਉਸ ਭਗਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਕੋਚ, ਨਿਰਬਲਤਾ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਔਗੁਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਪਤਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸ਼ੰਖ, ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼, ਚੱਕਰ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਜਲਚਰਾਂ ਦੇ ਕੋਲ, ਉਹ ਅਗਨਿ-ਪ੍ਰਿਯ ਕਵਚ-ਅਸਤਰ ਦੀ ਅਰਪਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਤੀਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ-ਪ੍ਰਿਯ ਕਵਚ-ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਦੇ ਕੋਲ, ਚੱਕਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, 'ਛਿੰਦੀ' (ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ) ਦੀ ਜੋੜੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 'ਵਿਦਾਰਯ' (ਫਾੜਣ ਵਾਲੇ) ਦੀ ਜੋੜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੋੜੀ ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭੈਬੀਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਕਵਚ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਪਗ ਤੋਂ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਕੌਮੋਦਕੀ ਗਦਾ ਦੇ ਕੋਲ, ਉਸ ਮਹਾਂ ਬਲਵਾਨ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਵਚ-ਅਸਤਰ, ਅਗਨਿ-ਜਨਿਤ, ਅਤੇ ਕੌਮੋਦਕੀ, ਜੋ ਦਿਲ ਦੇ ਜ਼ਖਮਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਅੰਕੁਸ਼ ਦੇ ਪਗ ਤੋਂ, ਕੁਟਚਾ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਜੋ 'ਹੁੰ' ਅਤੇ 'ਫਟ' ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਯ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਸੰਵਰਤਕ ਦੇ ਕੋਲ, 'ਮੁਸਲਾ' (ਓਖਲੀ) ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੁਸਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ 'ਮੁਸਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 'ਹੁੰ ਫਟ ਸ੍ਵਾਹਾ' ਅਤੇ 'ਪਾਸਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ'—ਇਹ ਪਾਸਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤਾਰਾ' ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਉਹ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸ਼ਕ੍ਰਾ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜੇ ਕੋਈ ਭਗਤ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਘੋੜੇ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ ਉਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਸੇਵਕ ਵਾਂਗ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਗਾ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਾਰਜ ਕੀਤੇ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਇੱਕ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਕਾਮਧੇਨੁ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨ੍ਰਿਹਰੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਨ੍ਰਿਹਰੀ ਦੇ ਨੇਤਰ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਵਰਗੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਾਂਦਣੀ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਹੇਮੰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਾਪ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਘੀ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ੇਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਯਥਾ-ਕ੍ਰਮ ਪੂਜੋ। ਹਾਥੀ ਦੇ ਦੰਦਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਰਿਹਰੀ ਦੀ ਉਚਿਤ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਕਰਾਲ, ਵਿਕਰਾਲ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਧੁਸੂਦਨ—ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਸੁਘੋਰਕਾ, ਸੁਹਨੂ, ਵਿਸ਼ਵਕਾ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਘਵਰਨ, ਕੁਭਘਕਰਨ, ਕ੍ਰਿਤਾਂਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਗਰ ਤੇਜ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਵਿਘਨਕਸ਼ਮ, ਮਹਾਸੇਨਾ ਅਤੇ ਬਤੀ ਤੀਹ ਸ਼ੇਰਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਮੰਤ੍ਰ ਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਧਕ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਣੂ, ਭ੍ਰਿਗੂਪਤੀ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਕਮਲ-ਆਸਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਉਪਰੰਤ, ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਨ੍ਰਿਸਿੰਘ, ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਨ੍ਰਿਹਰੀ ਦਾ ਬਾਈਂਤੀ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ, ਜਿਸ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਨ੍ਰਿਹਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਵੇਦ, ਛੇ ਵਸੂ, ਯੁਗ ਦੇ ਛੇ ਅੱਖਰ, ਅਤੇ ਮੂੰਹ, ਬਾਂਹਾਂ, ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ, ਜੋੜਾਂ, ਨਾਭੀ ਅਤੇ ਦਿਲ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਵਿਧੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।