ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਮੰਡਲ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਭਗਤ ਮਨ ਵਿਚ ਸਾਫ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਵਰਾਹਾ ਦੇਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਹ ਰੂਪ, ਵਾਕ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਬਿੰਦੀ ਜਗਮਗਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਪੂਜਾ, ਹੋਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਕਰਮ, ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰੂਪ ‘ਤਾ’ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਪੂਰਨ ਹਨ। ਇਸ ਰੂਪ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸ਼ਕਲਾਂ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਰੀ ਦੇ ਦੋ ਰੂਪ ਧਿਆਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਛੰਦ ਵਰਾਹਾ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀ ਗਾਇਤਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਿਵ੍ਰਿੱਤੀ ਆਦਿਕ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਰੂਪ ਦੇ ਅੰਗ ਰਾਮਾ, ਵੇਦ, ਅਗਨੀ, ਤੀਰ ਅਤੇ ਅੱਖ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਚੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਨੀਲੇ ਕੰਵਲ, ਚਾਵਲ ਦਾ ਗੁੱਛਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਕੰਵਲ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਖੀਰ ਦਾ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੂਲ-ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਕੋਣਾਂ ਵਾਲੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਇੰਦ੍ਰ ਆਦਿਕ ਅਤੇ ਵਜ੍ਰ ਆਦਿਕ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗਊਆਂ, ਰਤਨਾਂ, ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਜਗੰਨਾਥ ਦਾ ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਸ੍ਰੀਕੰਠ ਦੇ ਰੂਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ‘ਲਕਸ਼ਮੀ’ ਅਤੇ ‘ਨਿਵਾਸੀ’ ਸ਼ਬਦ ਪੜ੍ਹੋ। ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸ਼ਬਦ ਆਉਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ‘ਵਿਦਾਰਣ’ ਸ਼ਬਦ ਜੋੜੋ। ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਮਨੁੱਖੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ ਜੋੜੋ। ਫਿਰ ‘ਸ਼ੋਸ਼ਯ’ (ਸੁਕਾਉਣਾ) ਅਤੇ ‘ਮਾਰਯ’ (ਨਾਸ ਕਰਨਾ) ਦੀ ਜੋੜੀ ਉਚਾਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ‘ਦ੍ਰਾਵਯ’ (ਭਜਾ ਦੇ) ਅਤੇ ‘ਆਕਰਸ਼ਯ’ (ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰ) ਦੀ ਜੋੜੀ ਪੜ੍ਹੋ। ਸਭ ਵਾਧੂਤਾ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ‘ਕਰਸਰਵ’ (ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੱਥ) ਸ਼ਬਦ ਜੋੜੋ। ਫਿਰ ਚੱਕਰ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ। ਅੰਕੁਸ਼ ਦਾ ਆਹਵਾਨ ਕਰਕੇ, ‘ਤਾਡਯ’ (ਮਾਰ) ਦੀ ਜੋੜੀ ਪੜ੍ਹੋ। ਆਪਣੇ ਸਿੱਧ ਹੋਣ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਜਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ‘ਫਟ’ ਰੂਪ ਕਵਚ-ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੋ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਜੈਮਿਨੀ ਹਨ ਅਤੇ ਛੰਦ ‘ਅਮਿਤ’ ਹੈ। ‘ਕਾਮ’ ਬੀਜ ਹੈ, ‘ਰਮਾ’ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ। ਹਿਰਦੇ-ਮੰਤ੍ਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ ਪੜ੍ਹੋ। ‘ਤਮਸ’ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ‘ਮੰਗਜ’ (ਮੰਗਲ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ) ਮੰਤ੍ਰ ਮਨਮਥ ਲਈ ਪੜ੍ਹੋ। ਉੱਚਤਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਦੋਨਾਂ ਕੰਨਾਂ ਅਤੇ ‘ਸਰਵ’ ਸ਼ਬਦ ਪੜ੍ਹੋ। ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ‘ਮਨੁਜ-ਸੁੰਦਰਿ’ (ਸੁੰਦਰ ਮਨੁੱਖੀ ਔਰਤ) ਪੜ੍ਹੋ। ਫਿਰ ਹਥਿਆਰ ਧਾਰੀ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਪੜ੍ਹੋ। ‘ਆਕਰਸ਼ਯ’ ਦੀ ਜੋੜੀ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ‘ਮਹਾਬਲ’ (ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ) ਪੜ੍ਹੋ। ਫਿਰ ‘ਤ੍ਰਿਭੁਵਨ’ (ਤਿੰਨ ਲੋਕ) ਅਤੇ ‘ਚਲੋ, ਸਾਰੇ ਲੋਕੋ’ ਪੜ੍ਹੋ। ਕਵਚ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਅੱਖ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੋ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰੇ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ‘ਮੋਹਨ’ (ਮੋਹਣ ਵਾਲਾ) ਸ਼ਬਦ ਪੜ੍ਹੋ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾ ਕੇ ਧਿਆਨ ਲਾਉ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਜਗੰਨਾਥ ਦਾ ਸਮਰਨ ਕਰੇ। ਉਹ ਜਗੰਨਾਥ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਦਿਵਿਆ ਪਵਨ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਸਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਹਿਲਦੇ ਕੰਵਲਾਂ ਦੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਪਰਾਗ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਅੰਦਰ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮੰਡਪ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।