ਇਕ ਵਿਦਵਾਨ ਆਚਾਰਯ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ 'ਰਾਜਨਯ' ਮੰਤ੍ਰ ਰੱਖਿਆ। ਫਿਰ ਦੋਹਾਂ ਪੈਰਾਂ 'ਪਦਭਿਆṁ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਅਜਾਯਤ' ਮੰਤ੍ਰ ਰੱਖਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਆਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਰਨ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਵਰਨਨ ਕੀਤੇ ਦੇਵੀ-ਰੂਪ, ਸ੍ਰੀਕਰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉੱਤੇ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਕਮਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਲਕੜੀ, ਬਿਲਵ ਅਤੇ ਦੁਧ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਤਥ, ਉਦੁੰਬਰ, ਪਲਕਸ਼ ਅਤੇ ਵਟ—ਇਹ ਰੁੱਖ ਦੁਧ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ-ਕਵਚਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਹਨ। 'ਤਾਰਾ' ਅੱਖਰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਗਲੇ ਵਿੱਚ, ਤੇ 'ਵਰਾਹ' ਉਪਰ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਸਾਦੀਪੂਰਨ ਮਨ ਨਾਲ, ਆਚਾਰਯ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ-ਸੰਪਦਾ ਦਿਓ।" ਇਥੇ ਛੰਦ 'ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ' ਹੈ, ਦੇਵੀ ਆਦਿ ਵਰਾਹ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਹੋਇਆ। ਚੋਟੀ 'ਤੇਜ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ' ਲਈ ਹੈ, ਕਵਚ 'ਸਰਵ-ਰੂਪ' ਲਈ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਛੇ ਪਹਾੜ, ਸੱਤ ਤੀਰ, ਅਤੇ ਵਸੁਆਂ ਨੂੰ ਅੱਖਰਾਂ ਵਜੋਂ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਆਦਿ ਵਰਾਹ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਈ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਇੱਛਿਤ ਵਸਤਾਂ, ਗਦਾ, ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਬਰਛਾ, ਤਲਵਾਰ, ਅਤੇ ਢਾਲ—ਇਹ ਸਭ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਆਚਾਰਯ ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਸਵਾਂ ਭਾਗ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੂਲ ਰੂਪ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਾਪ ਨਾਲ ਆਹਵਾਨ ਕੀਤੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਜਮੀਨ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪਥਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਆਤਮਾ-ਬੂਤ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ, ਅਤੇ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਦੁਖ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮੂਲ-ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ-ਪਾਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਂ ਦੇ ਦੁਧ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸ਼ੁਧ ਚਾਵਲ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਵਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਕੇ, ਠੀਕ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਿਦਵਾਨ, ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਅੱਗ ਵਿੱਚ 108 ਵਾਰ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਵੈਰ, ਵਿਰੋਧੀ ਅਤੇ ਚੋਰਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ, ਪ੍ਰਸਾਦ ਲੈ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਪਿਛਲੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇੱਛਿਤ ਰਾਜ-ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ-ਰੰਗ ਦੇ ਚਕਰ ਵਿੱਚ ਸੁਵਰਨ-ਰੰਗੀ ਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਾਣੀ ਦੇ ਚਕਰ ਵਿੱਚ, ਵਰਾਹ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਿਮ-ਰੰਗ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਲਈ, ਅੱਗ ਦੇ ਚਕਰ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ-ਰੰਗੀ ਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਵਾ ਦੇ ਚਕਰ ਵਿੱਚ, ਵਰਾਹ ਦਾ ਸਾਫ ਰੂਪ, ਜੋ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਾਕ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਿਰ 'ਅਕਾਸ਼' ਦੀ ਬਿੰਦੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੂਜਾ, ਹਵਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। 'ਤਾ' ਅੱਖਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਵਰਨ-ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਰਾਜ-ਸੰਪਦਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗੀਆਂ ਦੋ ਅੱਖਾਂ, ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਅੰਗ-ਪ੍ਰਤੰਗ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਿੱਛੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੋ ਰੂਪ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਰੀ ਦੇ ਦੋ ਰੂਪ ਕਲਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਛੰਦ 'ਵਰਾਹ', ਰਿਸ਼ਿ 'ਗਾਯਤ੍ਰੀ', ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਨਿਵ੍ਰਿੱਤੀ' ਆਦਿ ਹੈ। ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਰਾਮ, ਵੇਦ, ਅਗਨਿ, ਤੀਰ ਅਤੇ ਅੱਖ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਕਲਪਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਨੀਲੇ ਕਮਲ, ਚਾਵਲ ਦਾ ਗੁੱਚਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਫੈਦ ਕਮਲ ਕਲਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦਸਵਾਂ ਭਾਗ ਦੁਧ-ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।