ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਅੰਗਾਰਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਬਖ਼ਸ਼ੇ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਆਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ। ਜਦੋਂ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਦਾਨ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਦੋਂ ਉਸ ਭੇਟ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਸਵਾ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਉਚਿਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਭਾਗ ਲਈ, ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਘੜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਜੇ ਕਰਜ਼ੇ ਮੁਕਾਉਣ ਜਾਂ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਫਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅੰਗਾਰਕ ਦੀ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਰਮ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਲਈ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। 'ਧੀਮਹਿ' ਦੇ ਅੰਤ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭੌਮ ਦੀ ਗਾਇਤਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਜਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਫ' ਨਾਲ, 'ਕਰਨ' ਅਤੇ 'ਇੰਦੁ' ਜੁੜਦੇ ਹਨ; ਬੁਧ ਦਾ ਅੰਤ 'ਹ' ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੰਕਤੀ ਛੰਦ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਬੁਧ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਮੇਸ਼ਾ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਬੁਧ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਨਾਲ, ਅੰਗਾਂ, ਮਾਵਾਂ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦਸ ਦਿਨ ਤੱਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿਆਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ; ਹੁਣ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੁਣੋ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸੁਵਰਣ ਨਾਮਕ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਲੰਬੇ ਅੱਗ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹਨ। ਉਹ ਪੀਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚੰਦਨ ਲਗਾਏ, ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਪੂਜਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਘੀ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੰਤ੍ਰ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਧਕ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅੜਚਣਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪਿੱਪਲ ਦੇ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। "ਮੈਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰ ਦੇ, ਹੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ!"—ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ 'ਠ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ, 'ਧ੍ਰੁਵ' ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੈਤ ਨੂੰ ਆਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰਨਾ, ਬੀਜ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, 'ਧ੍ਰੁਵ' ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, 'ਵਸੁਪ੍ਰਿਆ' ਧਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਚੰਦਨ ਲਗਾਏ, ਗਹਿਣੇ ਪਾਏ, ਹੱਥ ਨਾਲ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਘੀ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਦਿਨ (ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ) ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁਪਤ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਯੋਗ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣੇ। ਕੇਵਲ ਭਗਤ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਜਲਦੀ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਅੱਖਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਸਾਧਨਾ ਲਈ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਾਇਣ ਹਨ। 'ਓਮ' ਬੀਜ ਹੈ, 'ਯਮ' ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੀਰਾਂ ਲਈ ਮਸਤਕ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕਵਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ, ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਛੇ ਅੰਗੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਾਧਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਸੀਮਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਥਿਆਰ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ 'ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਯਫਟ' ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੜ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅਧਾਰ, ਹਿਰਦਾ, ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਗਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਅੱਖਰ ਗਲੇ, ਨਾਭੀ, ਹਿਰਦੇ, ਛਾਤੀ, ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੱਧਾ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।