ਇੱਕ ਤਾਮਬੇ ਦੀ ਪੱਟੀ ਉੱਤੇ ਇਕੱਤੀ ਖਾਨਿਆਂ ਵਾਲਾ ਤਿਕੋਣ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਤਿਕੋਣ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਸ਼ੁਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਿਕੋਣ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਾਹਰਲੇ ਅੱਠ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋ ਬਾਅਦ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਗਹੂੰ ਅਤੇ ਚੌਲ ਭੇਟ ਦੇਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਪੂਜਾਰੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕismet ਲਈ ਦੋ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ—ਇੱਕ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਇਹ ਅਰਘਯ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ," ਅਤੇ ਦੂਜਾ, "ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਅਰਘਯ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਫਿਰ, ਤਾਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਤਲੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿੰਨੀ ਵਾਰੀ ਉਹ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, "ਮੈਂ ਕਾਂਟੇ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਕੁਮਾਰਾ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ," ਆਖ ਕੇ, ਖੱਬੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲਾਈਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਦੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਜਪ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। "ਇਹ ਤਿੰਨ ਕਾਲੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਮੈਂ ਮਿਟਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ," ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਮਨ ਵਿਚ ਉਸ ਕਮਲ-ਚਰਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਮਿਲੇ। "ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਦਾ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਸੁਖ ਦੇਵੋ।" ਉਹ ਸੁਖ, ਧਨ ਤੇ ਭਾਗ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਕਰਜ਼ ਤੇ ਗਰੀਬੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਮਿਹਰ ਕਰੋ।" ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਸਦਾ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। "ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੇ ਸੁਖ ਤੇ ਭਾਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।" ਉਹ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਧਨ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। "ਮੇਖ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਅੰਸ਼, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਤੇ ਯਸ਼ ਦੇਵੋ।" ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਦੂਆ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਭੇਟਾਂ ਦਾ ਪਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਤਿਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸੌ ਪੰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਭਾਗ ਲਈ, ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਘੜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕਰਜ਼ ਮੁਕਾਉਣ ਤੇ ਧਨ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਅੰਗਾਰਕ ਦੀ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਸ ਕਰਮ ਦੀ ਸਿਧੀ ਲਈ ਹੈ। ਅਖੀਰ ਵਿਚ "ਧੀਮਹਿ" ਜੋੜ ਕੇ, ਹਥ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭੌਮ ਦੀ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਜਪਣ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿਚ "ਫ" ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ "ਕਰਨ" ਤੇ "ਇੰਦੁ" ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਬੁਧ ਦਾ ਅੰਤ "ਹ" ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੰਕਤੀ ਛੰਦ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਬੁਧ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। "ਮੈਂ ਸਦਾ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਬੁਧ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬੁਧ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅੰਗ, ਮਾਤਾਵਾਂ, ਦਿਸਾਵਾਂ, ਦਿਸਾ-ਪਾਲਕਾਂ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦਸ ਦਿਨ ਤੱਕ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿਆਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਗਈ। ਹੁਣ, ਅਚਾਰਯ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੁਣੋ। ਇਹ ਵਸੀਵਰਣ ਨਾਮਕ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਮਾਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਲੰਮੇ ਅੱਗ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹਨ। ਉਹ ਪੀਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਚੰਦਨ ਲਾਏ, ਪਹਿਨੇ ਤੇ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹਨ। ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਘੀ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।