ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕ੍ਰਮ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਕ ਸੌ ਅੱਠ ਆਹੁਤੀਆਂ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਣਿਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਕਰਮ ਸਹੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਬਿਨਾ ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਉੱਚੀ ਤਰੱਕੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਆਹੁਤੀ ਲਈ ਘਿਉਂ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਪੱਕੇ ਚਾਵਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਤਰੀਕਾ ਵੀ ਦੱਸਿਆ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ, ਠੀਕ ਮੰਤ੍ਰ, ਹਲਦੀ ਅਤੇ ਸੈਂਧਾ ਨਮਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਗਾਂ ਦੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਵਿੱਚ ਪਾਓ। ਫਿਰ, ਕਿਸੇ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ ਕਰਮ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਓ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਜੋ ਔਰਤ ਬਾਂਝ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਸਭ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਖਾਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਅਨੁਸਾਰ ਲੀਪੋ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਣੀ ਭਰੋ ਅਤੇ ਉਪਰ ਰੱਖੋ। ਛੇ ਅਤੇ ਅੱਠ ਅੱਖਰੀਆਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਦੀਵਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰੋ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾਏ ਹੋਏ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਜਾਂ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੀਵਾ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕੁੜੀ ਜਾਂ ਮੁੰਡਾ, ਪੂਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਆਵਾਹਨਾ ਕਰੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੇ ਹੋਰ ਵੀ ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ। ਅਠਾਈਂ ਅੱਖਰੀਆਂ ਵਾਲੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਧੋਖੇਬਾਜ਼ਾਂ, ਝੂਠੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਜਾਂ ਠੱਗਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੀਏ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਆਖਰਕਾਰ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਭਰਿਗੁ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦ੍ਰਸ਼ਟਾ, ਬਾਮਕੜਣੋਢਿਆ ਛੰਦ, ਅਤੇ ਮਰੁਤ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਛੰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਗਾਇਆਤਰੀ ਛੰਦ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਸੂਰਜ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਲਈ ਹਿਰਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਲਈ ਸਿਰ, ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਵਾ ਲਈ ਪਿੱਛੇ ਧਾਰਾ ਦੱਸੀ ਗਈ। ਫਿਰ, ਛੇ ਅੱਖਰੀਆਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਹ੍ਰੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਛੇ ਅੰਗ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਆਦਿਤਯ, ਰਵੀ, ਭਾਨੁ ਅਤੇ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਆਵਾਹਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ‘ਸ’ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੰਜ ਛੋਟੀਆਂ ਅੱਖਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਰੱਖੋ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ, ਮੂੰਹ, ਗਲਾ, ਹਿਰਦਾ, ਪੇਟ, ਨਾਭੀ, ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਗੁਦਾ ਤੱਕ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖੋ। ਸਿਰ ਤੋਂ ਗਲੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਗਲੇ ਤੋਂ ਨਾਭੀ ਤੱਕ, ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਰੱਖੋ। ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲਵੇ ਤੱਕ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅੱਖਰ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ, ‘ਙੇਮ’ ਨਾਲ ਖਤਮ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਚੰਦ੍ਰ ਲੋਕ ਬਣਦਾ ਹੈ। ‘ਡ’ ਤੋਂ ‘ਕ੍ਸ਼’ ਤੱਕ, ਅੱਖਰੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਨਿ ਅਤੇ ਸੋਮ ਵਾਲਾ ਨਿਆਸ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ, ‘ਨਮਸ’ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ‘ਹੰਸ ਨਿਆਸ’ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਨੌਂ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਣਿਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭ੍ਰੂ-ਕੇਂਦਰ, ਮੱਥੇ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਲਗਾਤਾਰ ਰੱਖੋ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨਿਆਸ ਕਰੋ, ਮੂਲ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੋ। ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚੇਤੇ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਅਤੇ ਅਭੈ ਦਾਨ ਦੇ ਦੋ ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਧਿਆਨ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾਰੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਅਰਪਿਤ ਕਰੇ। ਇਸ ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਭ ਲੱਛੇ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।