ਇਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਭ੍ਰੂ-ਕੇਂਦਰ, ਗਲੇ ਅਤੇ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਵਿਚਾਰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਹੱਥ ਪਾਸ, ਅੰਕੁਸ਼, ਵਰ ਅਤੇ ਅਭਯ ਮੁਦਰਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਧਾਰਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੂਪ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਆਵਾਹਨਾ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਕਰਤਾ, ਭੋਗ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ—ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫੁੱਲ ਦੀਆਂ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਦੇ ਕੋਨੇ-ਕੋਨੇ ਉੱਤੇ, ਵਕ੍ਰਤੁੰਡ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ—ਇੱਕ ਦੰਦ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਪੇਟ ਵਾਲਾ, ਧੂੰਆਂ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਤੇ ਬਾਹਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ‘ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਵਕ੍ਰਤੁੰਡ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਏ, ਸੱਚ ਬੋਲੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਰੀਬੀ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਿਲ ਕਰਕੇ ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼ 108 ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਣਿਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾ ਵੀ ਕਰ ਲਏ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਉੱਚੀ ਤਰੱਕੀ ਤੇ ਧਨ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਭੇਟ ਲਈ ਘਿਉ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਪੱਕੇ ਚਾਵਲ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਕ ਹੋਰ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ, ਯੋਗ ਮੰਤਰ, ਹਲਦੀ ਅਤੇ ਸੈਂਧਾ ਲੂਣ ਲੈ ਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ, ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸੁੱਚੇ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਕੰਪ ਔਰਤ ਇਹ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਜਮੀਨ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਖਾਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਚੱਜੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੇਪੋ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਭਰੋ ਅਤੇ ਉਪਰ ਰੱਖੋ। ਛੇ ਤੇ ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਮੰਗਲਕ ਦੀਵਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਿਆਣਾ ਵਿਅਕਤੀ ਨ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਜਾਂ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਜਦੋਂ ਦੀਵਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਨੂੰ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲਏ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇ। ਉਹ ਕੁਆਰੀ ਜਾਂ ਮੁੰਡਾ ਪੂਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦੀ ਆਵਾਹਨਾ ਕਰੇ। ਤੰਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੇ ਹੋਰ ਵੀ ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ! 28 ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਣੀ ਨਹੀਂ। ਧੋਖੇਬਾਜ਼, ਝੂਠੇ ਚੇਲੇ ਜਾਂ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਨਾ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰੋ। ਇੱਥੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਧੀਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਮਨੁੱਖ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ ਆਖਿਰਕਾਰ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਤਾ, ਬਾਮਕਰਨੋਢਿਆ ਛੰਦ, ਅਤੇ ਮਰੁਤ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਭਾਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੈ, ਛੰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਸੂਰਜ ਹੈ। ਸੱਚ ਲਈ ਦਿਲ, ਬ੍ਰਹਮ ਲਈ ਸਿਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਵ ਲਈ ਧਾਰ ਪਿੱਛੇ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਫਿਰ, ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਹ੍ਰੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਲਈ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਛੇ ਅੰਗ ਬਣਾਉਣੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਆਦਿਤਯ, ਰਵੀ, ਭਾਨੁ ਅਤੇ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਆਵਾਹਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੰਜ ਛੋਟੇ ਅੱਖਰ, ਜੋ 'ਸ' ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਦਿਲ ਆਦਿ ਵਿਚ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਸਿਰ, ਮੂੰਹ, ਗਲਾ, ਦਿਲ, ਪੇਟ, ਨਾਭੀ, ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਮੂਲਧਾਰ ਤੱਕ, ਇਹ ਅੱਖਰ ਲਗਾਉਣੇ ਹਨ। ਸਿਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਗਲੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਗਲੇ ਤੋਂ ਨਾਭੀ ਤੱਕ, ਦਿਲ ਵਿਚ ਚਮਕਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਊਰਜਾ ਉਥੇ ਟਿਕਾਉ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਿਧੀ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਖਿਰਕਾਰ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।