ਪਵਿਤ੍ਰ ਜਲ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਾਥੀ-ਮੁਖ ਵਾਲੇ ਗਣਪਤੀ ਜੀ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸਫੈਦ ਕਮਲਾਂ, ਜਾਂ ਪੀਪਲ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਟ-ਵૃਖ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਅੰਤਮ ਵਾਘਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਏ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਗਾਵਾਂ ਵਰਗਾ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਦਹੀਂ ਨਾਲ, ਸਮੂਹਿ ਸੁਖ-ਸਮਪੱਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੁੰਦਰ ਕਸੁੰਭ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਨ ਤੇ, ਨਵੇਂ ਵਸਤ੍ਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਪੂਜਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਮੂਲ ਮੰਤਰ' ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਗਣਪਤੀ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ (ਪਾਵਰ) ਨੂੰ ਅਤੇ ਗਣਪਤੀ ਨੂੰ ਇਕੱਠਿਆਂ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਜਿਹੜੇ ਬੀਜ-ਅੱਖਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰਾਜ਼ੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਮਗਰੋਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਨਿਰਧਾਰਤ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਫਿਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਭਾਦਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਚਉਥ ਤੋਂ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਨਿਯਮਤ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ, ਮਨ, ਬੋਲ ਅਤੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਨਹੀਂ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਪਿਛਲੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਗਣਪਤੀ ਅੱਗੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਮੰਤਰ ੧,੦੦੮ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਆਚਮਨ ਦਾ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਗਣਪਤੀ ਦਾ ਵਿਧੀਵਤ ਪੂਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਾਈ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਿੱਠੇ ਲੱਡੂ ਚੜ੍ਹਾਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਵਰਤ ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸਵੇਰੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਰਨ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹਾਂ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਹੱਡੀ, ਨੀਮ, ਜਾਂ ਸਫੈਦ ਅਰਕ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਰਾਹੂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਧੀਵਤ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ, ਜੂਏ, ਝਗੜਿਆਂ, ਯੁੱਧਾਂ ਅਤੇ ਮਕਦਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜੀਭ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਹੈ; ਇਸਨੂੰ ਕੰਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤਰ ਭੇਟ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੇ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਅਖਰ ਵੀ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। 'ਹਸਤੀ', 'ਪਿਸ਼ਾਚੀ' ਅਤੇ 'ਅਗ੍ਰਿੰਸੁੰਦਰੀ' ਦੇ ਨਾਮ ਲਿਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵ ਮੰਤਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜ ਅੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਕ੍ਰਤੁੰਡ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ। ਉਹ ਲੰਮੇ ਸ਼ਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਲੜਕਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਿਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਹੈ—ਇਹ ਰਸ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ। ਵਕ੍ਰਤੁੰਡ ਹੀ ਬੀਜ ਹੈ, 'ਵੰ' ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਛੇ ਅੰਗ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੌਂਹਾਂ, ਗਲੇ ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਲਗਾ ਕੇ, ਮਾਨੋ, ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਉੱਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਸ਼, ਅੰਕੁਸ਼, ਵਰ ਅਤੇ ਅਭੈ ਮੂਦਰਾਵਾਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਦਸ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰੂਪ ਵਿਚ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਆਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਗਿਆਨ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ, ਭੋਗ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ ਤੇ, ਵਕ੍ਰਤੁੰਡ, ਇਕ ਦੰਦ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪੇਟ ਵਾਲਾ, ਧੂਆਂ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਬਾਹਰ ਪਾਸੇ, ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ, ਵਕ੍ਰਤੁੰਡ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਯਜਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਰੀਬੀ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਕੇ, ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।