ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ, ਰਮਾ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਫੜ ਕੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚਕ੍ਰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਵਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਸੀ। ਰਤੀ ਵੀ ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਦਕਿ ਸਮਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਵਿਨਾਯਕ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਮੋਦ ਅਤੇ ਸਿੱਧੀ ਦੇ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਕੋਣ ਵਿੱਚ, ਸੂਮੁਖ ਅਤੇ ਕੀਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਕੋਣ ਵਿੱਚ, ਵਿਘਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਦਿਰਾ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਫਾਂਸੀ, ਅੰਕੁਸ਼, ਅਤੇ ਅਭੈ ਮੂਦਰਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਹੇਕਸਾਗਨ ਦੇ ਦੋ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਸਰੂਪ ਹਨ। ਰੇਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਛੇ ਅੰਗ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੰਖੜੀਆਂ 'ਤੇ ਅੱਠ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਘਨਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਹਾਥੀ-ਮੁਖ ਵਿਘਨਰਾਜ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰੇ। ਮੰਤਰੀਆਂ ਲਈ ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ, ਜਾਂ ਪੀਪਲ ਦੀ ਲੱਕੜ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰੇ। ਵਟ ਦੇ ਲੱਕੜ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਖਰੀ ਵਿਘਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਗਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦਾ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦਹੀਂ ਨਾਲ, ਸਮੂਹਿ ਸੰਪੱਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਉੱਤਮ ਸੁਰਜਮੁਖੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਵਸਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੂਲ-ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਅਰਪਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੂਲ-ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ-ਸੰਯੁਕਤ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਬੀਜ-ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰੇ। ਭਾਦਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਥੀ ਤੀਥੀ ਤੋਂ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕਰੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦ ਤੱਕ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਨਾ ਬੈਠੇ, ਆਪਣੇ ਬੋਲ, ਕਰਤਬ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰੇ। ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਯਥਾ-ਕ੍ਰਮ, ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠ ਵਾਰੀ ਜਪੇ। ਮੂਲ-ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਪਾਨੀ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ। ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ, ਨਮਨ, ਅਤੇ ਵਿਦਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਦੁਬਾਰਾ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ। ਅਰਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਿੱਠੇ ਲੱਡੂਆਂ ਦਾ ਅੱਧਾ ਭਾਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਜਰੂਰੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਸੂਰਜ ਉਗਣ 'ਤੇ ਸਮਰੱਥ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਮੰਤ੍ਰ-ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ 'ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਫਲ ਯਕੀਨਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਥੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ, ਨੀਮ, ਚਿੱਟਾ ਅਰਕ ਜਾਂ ਹੋਰ, ਜਦ ਚੰਦ੍ਰਮਾ 'ਤੇ ਰਾਹੂ ਦਾ ਗ੍ਰਹਣ ਹੋਵੇ, ਨਿਰਧਾਰਤ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਜੂਏ, ਝਗੜੇ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਅਦਾਲਤੀ ਕਾਰਵਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜੀਭ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਹੈ; ਉਹ ਕੰਨ ਤੋਂ ਬਚੇ ਹੋਏ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਜਪ ਕਰੇ। ਇਹ ਅਰਪਣ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ; ਜੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਅੱਖਰ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। 'ਹਸਤੀ', 'ਪਿਸ਼ਾਚੀ', ਅਤੇ 'ਅਗ੍ਰਿੰਸੁੰਦਰੀ' ਲਿਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜ ਅੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਕ੍ਰਤੁੰਡ ਦੀ ਅਤੁਲਨੀਆ ਮਹਿਮਾ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਲੰਬੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਮੁੰਡਾ, ਹਵਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕਵਚ ਬਣਾਕੇ, ਇਹ ਰਸ ਦਾ ਅਸਲੀਅਤ ਹੈ। ਬੀਜ 'ਵਕ੍ਰਤੁੰਡ' ਹੈ, 'ਵੰ' ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਵਚ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਘਨਰਾਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ, ਯਜਨ, ਅਤੇ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਵਿਘਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।