ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਿਆਂ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਦੇ ਵੀ ਸੁੱਕੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਜਾਂ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੇ ਪੱਤੀਆਂ ਕਟੀਆਂ ਜਾਂ ਟੁੱਟੀਆਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਜੁਗਤਵਾਨ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ। ਤੁਲਸੀ ਅਤੇ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ umbrella-ਆਕਾਰ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਜਾਂ ਦੂਰਵਾ ਘਾਹ ਨਾਲ ਜਗਦੰਬਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਫੁੱਲ, ਪੱਤੀਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪੂਜਾ ਸਮੱਗਰੀ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਮਿਲੇ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਭਗਵਤੀ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਅੱਗੇ ਭਗਤਿ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਤ ਧੂਪ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਘੀ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਟਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਲੋਈ ਦੀ ਦਿਵਟੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਅਰਪਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤਿ ਨਾਲ ਪੂਰਨਤਾ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਭੀ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਕਪੂਰ ਆਦਿਕ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਮੋਠੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਮੁੱਖ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਸ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਹਨ। ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰ ਤੇ ਅਸਤਰ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਅਤੇ ਅਭੈ ਦਿੰਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂ, ਤਦ ਇਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: "ਹੇ ਦਇਆਲੂ, ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮੋਠੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ-ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਈਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਹੇਠਾਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਪੰਨਗ ਨਾਮਕ ਨਾਗ ਦੇਵਤਾ ਹਨ। ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਘੋੜਾ, ਬਲਦ, ਹੰਸ ਅਤੇ ਕੱਛੂਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਹਨ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਕਮਲ ਅਤੇ ਚੱਕਰ, ਇਹ ਇੰਦਰ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਹਨ। ਫਿਰ ਸ਼ੰਖ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕੋ, ਅਤੇ ਜੋ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੱਚਦਿਆਂ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਬਣਾਕੇ, ਉਥੇ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਧਨ ਰੱਖੋ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਹਾਨ ਵਿਅਹ੍ਰਿਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਚੌਵੀ (25) ਘੀ ਦੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਰਮ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਵਾਹਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਆਹੁਤੀ ਬਚ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਭਿਆਨਕ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਘਨਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅੱਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਫਿਰ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿਓ। ਫਿਰ, ਮੁੜ ਦੇਵੀ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆਚਮਨ ਲਈ ਪਾਣੀ ਰੱਖੋ। ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਬਚ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਭਾਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ ਜੋ ਪ੍ਰਸਾਦ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਉੱਚਿਟ ਪ੍ਰਸਾਦ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਡਾਲੀ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਪ੍ਰਸਾਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਨਾਮ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਯਥਾ ਸਮਰਥ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ: "ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋਣ।" ਮਨ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਟਾਂਗ (ਅੱਠ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ) ਪ੍ਰਣਾਮੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ, ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਣਾਮੀ ਵੀ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਣੁ, ਸੋਮ, ਸੂਰਜ, ਵਿਘਨਹਰਣ, ਵੇਦ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਅੱਗ—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਉਚਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।