ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਹੰਸਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਰਾਹਾ, ਜੋ ਰਾਤ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੇ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ਿ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਆਦਿਕ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਸਰੂਪ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਰੀ, ਜੋ ਚਕਰ ਆਦਿ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਘੜਾ ਅਤੇ ਦਰਪਣ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲਾਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਅੱਖਰ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਆਵਾਹਨ ਕਰੇ। ਇਸ ਯਗਨ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਚਮੜੀ, ਨਸ, ਮਾਸ, ਚਰਬੀ, ਹੱਡੀ, ਮੱਜਾ ਅਤੇ ਵੀਰਯ ਦਾ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਸਿਰ ਉੱਤੇ, ਇੱਕ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਦੋ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਜੀਭ ਦੀ ਜੜ ਤੇ, ਇੱਕ ਗਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰੱਖਣੀ ਹੈ। ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਟ ਅਤੇ ਟ, ਦੋਹਾਂ ਨੀਤਾਂ ਉੱਤੇ ਪ ਅਤੇ ਫ ਅੱਖਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਜੇ ਇਹ ਸੱਤੋਂ ਅੱਖਰ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਣ, ਹ ਅੱਖਰ ਸਾਹ ਵਿੱਚ, ਲ ਅੱਖਰ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਰਪੂਰ ਪੇਟ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਗਲੇ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਅਜਰ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਗੋਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਲੰਮੀ ਨੱਕ ਵਾਲਾ, ਸਥਾਵਰ ਜੰਤੂਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਲੰਮੀ ਜੀਭ, ਜੋੜੀ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਖਾਲੀ ਪੇਟ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸਦਯਸ, ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਲਕਾ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹਨ। ਕ੍ਰੋਧੀਸ਼ ਮਹਾਕਾਲੀ ਨਾਲ, ਚੰਡੇਸ਼ ਸਾਰਸਵਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਇੱਕੋ ਰੂਦ੍ਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ। ਲੰਬੋਦਰੀ, ਚਾਰ ਮੁਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਜਨਮਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਡ੍ਰਾਵਿਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ। ਲੰਗਲੀਸ਼ਾ, ਦਰੁਕੇਸ਼ ਅਤੇ ਰੂਪਿਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਾਕੋਦਰੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ਾਢੀ ਪੂਤਨਾ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਮੀਨੇਸ਼ਾ ਸ਼ੰਖਿਨੀ ਨਾਲ, ਮੇਸ਼ੇਸ਼ਾ ਤਰਜਯਨੀ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਚਲਗੰਡਾ ਕਪਾਰਦਿਨੀ ਨਾਲ, ਦ੍ਵਿਰੰਡੇਸ਼ਾ ਵਜ੍ਰਾ ਨਾਲ, ਭੁਜੰਗਾ ਰੇਵਤੀ ਨਾਲ, ਪਿਨਾਕੀ ਮਾਧਵੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਵੇਤੋਰਸਕਾ ਵਿਦਾਰਿਨੀ ਨਾਲ, ਭਰਗੁ ਸਾਹਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਸੰਵਰਤਕ ਵਿੱਚ ਮਹਾਮਾਇਆ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀਕੰਠਮਾਤ੍ਰਿਕਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀ ਦੱਖਿਨਾਮੂਰਤੀ ਹਨ, ਛੰਦ ਗਾਯਤਰੀ ਹੈ। ਬੀਜ ਅੱਖਰ 'ਹਲੋ' ਹਨ, ਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਬੰਧੂਕ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਸੁੰਦਰ ਅੱਖ, ਅੰਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਪਾਸ ਵਾਲਾ ਸ਼ਰੀਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਉਂ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਚੌਥਾ ਮਨ ਦਾ ਅੰਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਘਨੇਸ਼ਾ ਲਾਜ ਨਾਲ, ਵਿਘਨਰਾਜਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ, ਵਿਘਨਕ੍ਰਿਤ ਮੰਗਲਤਾ ਨਾਲ, ਵਿਘਨਹਰਤਾ ਸਾਰਸਵਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਦ੍ਵਿਦੰਤਾ, ਕਾਮਿਨੀ ਨਾਲ ਗਜਵਕ੍ਰਕ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਦੀਰਘਜਿਹਵਾ ਪਾਰਵਤੀ ਨਾਲ, ਜ੍ਵਾਲਿਨੀ ਸ਼ੰਕੁਕਰਨਕਾ ਨਾਲ, ਗਜੇੰਦਰ ਕਾਮਰੂਪਿਨੀ ਨਾਲ, ਸੂਰਪਕਰਨ ਓਮਾ ਨਾਲ, ਮਹਾਨੰਦ ਵਿਘਨੇਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਚਤੁਰਮੁਖੀ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਦੁਮੁਖ ਭੂਤੀ ਨਾਲ, ਸੁਮੁਖ ਭੌਤਿਕੀ ਨਾਲ, ਦ੍ਵਿਜਿਹਵਾ ਮਹਿਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਜਭੀ ਸੂਰ ਨਾਮਕ ਹੈ। ਵਰ ਦੈਨ ਵਾਲਾ, ਲਾਜ ਨਾਲ, ਵਾਮਦੇਵ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਨੱਕ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸੈਨਾਪਤੀ ਰਾਤ ਨਾਲ, ਕਾਮ ਵਲੋਂ ਅੰਧਾ, ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨਾਲ ਹੈ। ਮਸਤ ਹਾਥੀ, ਚੰਚਲਤਾ ਨਾਲ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਅਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ। ਉਤਮ, ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਇਕਤ੍ਰਿਤ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ, ਵृषਧਵਜ ਧਾਰੀ ਹੈ। ਮੇਘਨਾਦਾ, ਮਹਾਨ ਭਾਗ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਛਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਕਾਲਰਾਤ੍ਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪ, ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਜੋੜੀਆਂ, ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਦਿਵ੍ਯ ਲੀਲਾ ਵਾਂਗ, ਪਰਮ ਤੱਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।